نوشته‌ها

آینده روشن خودروهای الکتریکی؛
این بار با کاهش اتکا به استخراج کبالت
دانشمندان MIT به پیشرفتی دست یافته اند که میتواند آینده خودروهای الکتریکی را تغییر دهد و اتکا به استخراج کبالت را کاهش دهد: «[این] می تواند تأثیر بزرگی داشته باشد».
این تأثیر تا حد زیادی بزرگ است، زیرا تأثیر استخراج کبالت ویرانگر است.
به گزارش آرا نیرو یکی از بزرگترین مشکلات سرعت در مسیر پذیرش انبوه خودروهای برقی، استفاده از فلزاتی مانند کبالت در باتری‌های EV است. در حالی که این فلزات برای باتری‌ها ایده‌آل هستند، اما در مورد هزینه و تأثیر آن بر سلامت افراد و محیط‌زیست دارای معایب قابل توجهی هستند.
با این حال، وابستگی به این فلزات ممکن است به لطف محققان MIT که گزینه ارزان‌تر و پایدارتری را توسعه داده‌اند، از بین برود.
مطابق گزارش MIT News، محققان ماده آلی جدیدی را برای جایگزینی کبالت در کاتد باتری های لیتیوم یون طراحی کرده اند. مواد مورد نیاز برای تولید این نوع کاتد در حال حاضر در مقادیر زیادی تولید شده است و محققان انتظار دارند که هزینه تولید باتری ها حدود یک سوم تا یک دوم هزینه باتری های مبتنی بر کبالت باشد.
مواد جایگزین مانند آهن – مورد استفاده در باتری‌های لیتیوم-آهن فسفات – و سایر مواد آلی امیدوارکننده هستند، اما تاکنون، همه آنها از نظر چگالی انرژی، رسانایی و ظرفیت ذخیره‌سازی کمتر از کبالت بوده‌اند.
در مطالعه جدید، محققان MIT نشان دادند که ماده جدید می‌تواند برق را با نرخ‌های مشابه کبالت هدایت کند، و باتری ظرفیت ذخیره‌سازی قابل مقایسه‌ای دارد _بعلاوه، می‌توان آن را سریع‌تر از همتایان کبالت خود شارژ کرد._
استاد انرژیMIT آقای Mircea Dincă W.M، گفت: “من فکر می کنم این ماده می تواند تأثیر زیادی داشته باشد زیرا واقعاً خوب کار می کند.”
این تأثیر تا حد زیادی بزرگ است، زیرا تأثیر استخراج کبالت بزرگ و ویرانگر است.
براساس Mining.com، بیش از 70 درصد کبالت جهان در جمهوری دموکراتیک کنگو تولید می شود. شرایط اطراف هر یک از این معادن وحشیانه است – یک مقاله NPR از آن به عنوان «بردگی امروزی» یاد می‌کند.
کار طاقت فرسا است افرادی که در معادن کار می کنند در حالی که فقط یک یا دو دلار در روز درآمد دارند، در غبار سمی کبالت تنفس می کنند. این تنها گزینه برای بسیاری از مردم است زیرا معادن کاملاً بر جامعه تسلط یافته اند. به گفته NPR، “صدها هزار نفر آواره شده‌اند، زیرا روستاهای آنها فقط با بولدوزر تخریب شده اند تا امتیازات بزرگ معدنی را فراهم کنند.”

به گزارش آرا نیرو قطع میلیون ها درخت اثرات آن را بر منطقه بدتر می‌کند، همچنین آلودگی آب ناشی از استخراج کبالت که باعث از بین رفتن ماهی ها در نهرها و دریاچه ها شده است.
هریتیر مالوبا، ساکن کنگو، در Earth.org گفت: «در این جریان، ماهی مدت‌ها پیش ناپدید شد و توسط اسیدها و زباله‌ معدن‌ها کشته شده اند.
به گفته NPR، فساد دولتی بهبود شرایط در این معادن و اطراف آن را دشوار کرده است و مشکل ساده نیست زیرا کارگران برای تامین غذای خانواده خود به مشاغل متکی هستند. در حالی که نمی توان انتظار داشت که همه راه حل های باتری جدید مشاغل جدید و ایمن تری را برای این کارگران کنگو فراهم کنند، کاهش تقاضا برای کبالت برای جلوگیری از تشویق شرکت ها به منظور کاهش استخراج کبالت و حواشی مربوط به آن بسیار مهم است.
برای محیط زیست و سلامت جهان بسیار مهم است که از منابع انرژی کثیف مانند زغال سنگ، نفت و گاز – صنایعی که اغلب کارگران را ملزم می‌کنند با خطرات سلامتی و ایمنی خود روبرو شوند – فاصله بگیرند، اما باید اینگونه نباشد که مشکلاتی مشابه مشکلاتی که آن منابع ایجاد می کردند، تولید کنند.
درسته خودروهای برقی مانند نمونه‌های خود که با سوخت بنزین یا گاز کار می‌کنند، آلودگی لوله اگزوز تولید نمی‌کنند، و این موضوع آنها را برای محیط زیست بهتر می‌کند، اما پیشرفت‌هایی مانند آنچه که این محققان MIT انجام دادند برای از بین بردن بخش‌های خطرناک تولید خودروهای الکتریکی بسیار مهم است. بازار خودروهای الکتریکی هنوز تقاضای زیادی دارد، بنابراین توسعه جایگزین های باتری بهتر برای کاهش وابستگی ما به فلزات کمیاب و خطرناک مانند کبالت در سال های آینده حیاتی است.
منبع:
Nick Paschal
January 31, 2024

پنل های خورشیدی مونو(تک) کریستال در مقابل پلی(چند) کریستال: تفاوت چیست؟

به گزارش آرا نیرو اکثر پنل های خورشیدی مسکونی این روزها از نوع مونو کریستال مشکی هستند.

در یک نگاه، همه صفحات خورشیدی ممکن است شبیه به هم یا حداقل بسیار مشابه به نظر برسند. با دقت نگاه کنید و متوجه تفاوت های ظریف، یعنی رنگ سلول های خورشیدی خواهید شد. این تفاوت ها هم از نظر هزینه و هم از نظر میزان برق تولیدی می تواند معنی زیادی داشته باشد.

انواع مختلفی از پنل‌های خورشیدی در بازار موجود است، از جمله پنل‌های مونو کریستال، پلی کریستال و لایه نازک، که هر کدام ویژگی‌های عملکردی و قیمت‌های متفاوتی دارند.

انواع مختلف پنل ها می توانند تعیین کنند که چقدر باید پرداخت کنید و به چه تعداد پنل نیاز دارید.

آیا پنل های خورشیدی می توانند در هزینه شما صرفه جویی کنند؟

به تاثیر انرژی خورشیدی که می تواند بر خانه شما بگذارد علاقه دارید؟ برخی از اطلاعات اولیه را به کارشناس های آرا نیرو ارائه دهید، و ما فوراً یک تخمین رایگان از صرفه جویی در انرژی شما ارائه خواهیم کرد.
در اینجا آنچه باید در مورد انواع اصلی پنل های خورشیدی بدانید، آورده شده است.

تعریف پنل های خورشیدی مونو کریستال و پلی کریستال
تفاوت بین دو نوع اصلی پنل های خورشیدی که امروزه نصب می شوند، مونو کریستال و پلی کریستال، با نحوه ساخت آنها شروع می شود، تفاوتی که بر عملکرد آنها، مدت زمان ماندگاری و ظاهر آنها در سقف شما تأثیر می گذارد. Optivolt، یک شرکت فناوری خورشیدی مستقر در سیلیکون ولی گفت که پنل های مونو کریستال معمولا عملکرد بهتری دارند اما کمی هزینه بیشتری دارند.
اگر بازار خورشیدی یک مسابقه بود، پنل های مونوکریستال برنده می شدند. طبق گزارشی که در سپتامبر 2022 توسط آزمایشگاه ملی لارنس برکلی منتشر شد، حدود 90 درصد از صفحات خورشیدی نصب شده در سال 2021 مونو کریستال بودند.

اگر مجبور به انتخاب بین پنل های خورشیدی هستید، احتمالاً بین گزینه های مونوکریستال انتخاب خواهید کرد. صرف نظر از اینکه از بین پنل‌های مونو کریستال انتخاب می‌کنید یا گزینه‌های چند بلوری، باید اندازه پنل‌ها را نسبت به فضای موجود، ضمانت‌های آن‌ها، بودجه و ظاهر آن‌ها در نظر بگیرید.
پنل های خورشیدی مونوکریستال
پنل های مونوکریستال از یک شمش سیلیکونی ساخته می شوند. برای ایجاد شمش، میله ای از سیلیکون کریستالی خالص به نام کریستال دانه در سیلیکون مذاب قرار می گیرد. سپس به آرامی کشیده می شود و به سمت بالا می چرخد ​​و به یک شمش سیلیکونی تبدیل می شود. شمش به صورت ویفرهای نازک بریده می شود که سطح آن زبر شده است تا بتواند نور خورشید بیشتری را شکست دهد. سپس یک لایه فسفر به هر ویفر اضافه می شود. برای ساخت هر پنل خورشیدی بین 32 تا 96 ویفر سیلیکونی خالص نیاز است. هر چه تعداد سلول های سیلیکونی در هر پنل بیشتر باشد، انرژی خروجی بالاتری خواهد داشت.
مدل‌های مونوکریستال کارآمدترین پنل‌های خورشیدی برای تأسیسات مسکونی هستند (به‌طور متوسط ​​بازده 17 تا 22 درصد) اما کمی گران‌تر از نمونه‌های پلی‌کریستالی خود هستند (حدود 1 تا 1.5 سنت دلار به ازای هر وات قبل از نصب). آنها می توانند ظاهری کاملا مشکی داشته باشند که برخی افراد آن را ترجیح می دهند و معمولاً 25 سال ضمانت دارند، اگرچه عمر مفید آنها می تواند بسیار طولانی تر باشد.

photo 2024 01 31 11 09 43 - پنل های خورشیدی مونو(تک) کریستال در مقابل پلی(چند) کریستال: تفاوت چیست؟

پنل های خورشیدی پلی کریستالی
پنل های خورشیدی پلی کریستالی گاهی اوقات پنل‌های خورشیدی چند کریستالی یا چند بلوری نامیده می شوند. آنها همچنین از سیلیکون ساخته شده اند، اما به جای اینکه از یک ویفر ایجاد شوند، از چند قطعه سیلیکون ساخته شده اند. سیلیکون ذوب می شود و سپس به صورت قطعاتی خنک می شود که قبل از برش برای پنل با هم قالب گیری می شوند. فرآیند تکمیل همانند پنل های مونوکریستالی است.
آنها کمی ارزان تر هستند ( 1 تا 1.5 سنت دلار در هر وات قبل از نصب) و کارایی کمتری دارند (به طور متوسط ​​15٪ تا 17٪). آنها همچنین در گرما کمی ضعیف تر عمل می کنند اما هنوز عمر مفیدی دارند که بیش از 20 سال است.

پنل های خورشیدی مونوکریستال در مقابل پلی کریستال
در اینجا به مقایسه دو نوع پنل خورشیدی رایج می‌پردازیم:

ظاهر
زیبایی در چشم بیننده است، اما پنل های مونوکریستال ظاهر تیره تری دارند که با اکثر سقف ها بهتر ترکیب می شود. پنل های پلی کریستالی آبی به نظر می رسند و کمی بیشتر خودنمایی می کنند. در شکل سلول‌های واقعی تفاوت‌هایی وجود دارد، اما احتمالاً آن‌ها به اندازه رنگ چشم را جلب نمی‌کنند.
برنده: مونو کریستال

بهره وری
کارایی پنل، میزان نور خورشید را که یک پنل خورشیدی به برق تبدیل می‌کند اندازه‌گیری می‌کند. هر چه این عدد بیشتر باشد، سیستم کارآمدتر است. پنل‌های مونوکریستال دارای محدوده بازدهی بین 17% تا 22% می باشند در حالی که محدوده کارایی پنل های خورشیدی پلی کریستال از 15% تا 17% می‌باشد.
برنده: پنل های خورشیدی مونو کریستال

ضریب دما
ضریب دما معیاری است که نشان می دهد یک پنل خورشیدی برای هر درجه سانتیگراد بالای 25 (77 درجه فارنهایت) چقدر کارایی کمتری دارد. محبوب‌ترین مدل های مونو کریستال دارای ضرایب دمایی هستند که از -.26٪ تا -.35٪ متغیر است. برای پنل های خورشیدی پلی کریستال، نرخ کمی بدتر است.
برنده: پنل های خورشیدی مونو کریستال

طول عمر
میزان الکتریسیته تولید شده توسط پنل های خورشیدی هر سال کاهش می یابد. این بر طول عمر پنل ها تأثیر می گذارد. برای پنل های خورشیدی مونوکریستال، احتمالاً پس از 25 سال، حدود 85 درصد از خروجی اولیه را خواهید داشت، یعنی مدت زمان یک گارانتی معمولی. بسیاری از سیستم ها می‌توانند حتی بیشتر عمر کنند. تخریب پنل های خورشیدی پلی کریستال اندکی بدتر است که منجر به کاهش شدیدتر و طول عمر کوتاه تر می شود.
برنده: پنل های خورشیدی مونو کریستال

هزینه
هزینه خرید و نصب پنل‌های خورشیدی به تعداد پنل‌هایی که نیاز دارید، میانگین مصرف انرژی، خروجی پنل‌های خورشیدی و میزان نور خورشید در محل خانه‌تان بستگی دارد.

هزینه متوسط ​​نصب خورشیدی بین دو تا سه میلیون تومان در هر کیلووات بسته به محل شما است. برای اولین بار پس از مدت ها، هزینه پنل های خورشیدی در نیمه اول سال 2023 به دلیل تورم و مشکلات زنجیره تامین طولانی افزایش یافت. و البته در نیمه سال دوم کاهش قابل توجهی داشت. علیرغم نوسانات، پنل های خورشیدی پلی کریستالی همچنان ارزان تر به فروش می‌رود، اگرچه احتمالاً در طول عمر پنل های خورشیدی پلی کریستال خود صرفه جویی کمتری خواهید کرد.
برنده: پنل های خورشیدی پلی کریستال

بهترین کاربردها برای پنل های خورشیدی مونوکریستال در مقابل پلی کریستال
پنل های مونوکریستال به دلیل کارایی بالاتر و ظاهر مشکی براق و یکنواخت شناخته شده اند. به این ترتیب، صاحبان خانه ها تمایل دارند از آنها حمایت کنند زیرا کمی زیباتر هستند. با توجه به راندمان برتر آنها، آنها می توانند برق بیشتری را از یک منطقه کوچکتر تولید کنند، و زمانی که اندازه سقف شما کوچکتر است، آنها را به یک انتخاب عالی تبدیل میکند.

علاوه بر این، بازده برق بالاتر پنل‌های مونو کریستال به این معنی است که پول قابل توجهی در قبوض برق خود صرفه‌جویی می‌کنید و در طول زمان بازدهی بیشتری از سرمایه‌گذاری خود دریافت می‌کنید، که احتمالاً بخشی از این دلیل است که آنها معمولاً در برنامه‌های مسکونی نصب می‌شوند.

از سوی دیگر، پنل های خورشیدی پلی کریستال گزینه مقرون به صرفه تری برای مشتریان با بودجه کمتر هستند. آنها به بهترین وجه در ساختمان های تجاری با اندازه سقف بزرگ استفاده می شوند.

photo 2024 01 31 11 09 49 - پنل های خورشیدی مونو(تک) کریستال در مقابل پلی(چند) کریستال: تفاوت چیست؟

چگونه در پنل های خورشیدی صرفه جویی کنیم؟
به گزارش آرا نیرو چندین روش خلاقانه برای صرفه جویی در هزینه سرمایه گذاری در پنل خورشیدی شما وجود دارد. صاحبان خانه می توانند از اعتبارات مالیاتی، کمک های بلاعوض یا سایر مشوق های محلی استفاده کنند که می تواند هزینه خالص سیستم خورشیدی را بدون توجه به نوع پنل خورشیدی انتخاب شده به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
هر سرمایه گذاری در یک سیستم پنل خورشیدی مستلزم تعادل ظریف بین هزینه های اولیه، پس انداز طولانی مدت و موقعیت منحصر به فرد مشتری است. پنل های پلی کریستال مقرون به صرفه تر از پنل های مونو کریستال هستند، اما شما باید با خروجی برق کمتر آنها مبارزه کنید.
انواع دیگر پنل های خورشیدی
پنل های خورشیدی لایه نازک سومین نوع از پنل های خورشیدی محبوب هستند. آنها عمدتاً در مزارع خورشیدی استفاده می شوند و به ندرت برای مقاصد مسکونی به دلیل نسبت راندمان پایین آنها از 10٪ تا 13٪ استفاده می شود. آنها برای تولید همان مقدار الکتریسیته که پنل های خورشیدی مونوکریستال و پلی کریستال دارند، به سطح بزرگتری نیاز دارند. طول عمر آنها معمولاً بین 10 تا 20 سال است.

پنل های لایه نازک علیرغم راندمان نسبتا کم و نیاز به فضای بیشتر، بهترین ضریب دمایی را دارند که آنها را برای استفاده در مکان های با دمای بالا با آب و هوای گرم تر عالی می کند، مثل مناطق گرمسیری ایران همچون اهواز. قیمت صفحات خورشیدی لایه نازک بین 12 تا 15 سنت دلار به ازای هر وات متغیر است.

نتیجه
هنگام انتخاب بین پنل های خورشیدی مونوکریستال و پلی کریستال، درک تفاوت های کلیدی هر دو نوع پنل خورشیدی و اینکه چگونه این تفاوت ها ممکن است بر عملکرد کلی سیستم تأثیر بگذارد، ضروری است. پنل‌های خورشیدی مونوکریستالی برای مصارف مسکونی مناسب‌تر هستند و به دلیل بهره‌وری بالاتر، صرفه‌جویی بیشتری را در یک دوره طولانی ارائه می‌کنند. نکته منفی این است که هزینه بیشتری دارند.

از طرف دیگر، پنل های پلی کریستال کمی ارزان تر از پنل های مونو کریستال هستند اما کارایی کمتری دارند. اگر با یک شرکت خورشیدی کار می کنید، احتمالاً پنل‌های خورشیدی مونوکریستال دریافت خواهید کرد، زیرا آنها بسیار رایج تر هستند. در چند مورد، پنل های پلی کریستالی ممکن است منطقی باشد، اگرچه آنها در حال حاضر سهم بسیار کوچکتری از پنل های بازار را در اختیار دارند.

 

بخش انرژی پاک چین در حال پر کردن خلاء ناشی از سقوط املاک و مستغلات در این کشور است

 

سرمایه گذاری انرژی پاک به 40 درصد از رشد اقتصادی چین در سال 2023 کمک کرد.

 

بدون انرژی پاک، رشد تولید ناخالص داخلی چین به جای 5.2 درصد، 3 درصد بود.

 

بخش املاک چین مختل شده است – وارد انرژی پاک شوید.

کاربن بریف روز پنجشنبه گزارش داد، سرمایه گذاری در انرژی خورشیدی، وسایل نقلیه الکتریکی، هیدروژن سبز و موجی از دیگر فناوری های انرژی پاک در چین به 6.3 تریلیون یوان (890 میلیارد دلار) در سال 2023 افزایش یافت. این افزایش 40 درصدی نسبت به سال 2022 است که شاهد سرمایه گذاری 4.6 تریلیون یوان بودیم.

 

در مجموع، انرژی پاک به 40 درصد از رشد اقتصادی کشور در سال 2023 کمک کرد. بدون این بخش، تولید ناخالص داخلی چین به جای 5.2 درصد ثبت شده، تنها 3 درصد افزایش می یافت.

 

این صنعت به پر کردن حفره و شکاف ایجاد شده در اثر سقوط املاک و مستغلات چین کمک می کند.

در اوج خود، بخش املاک چین حدود 25 تا 30 درصد تولید ناخالص داخلی این کشور بود. سپس، اورگراند، توسعه‌دهنده املاک، خود را غرق در بدهی دید، و دومینوها را که جرقه رکود عمیق املاک و مستغلات می‌شود را به وجود آورد که کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند ممکن است یک دهه طول بکشد.

 

کربن بریف خاطرنشان کرد: از زمان فروپاشی املاک، حضور پول در این صنعت رو به اتمام است و سرمایه گذاری در سال 2022 به میزان 10 درصد و در سال 2023 به میزان 9 درصد دیگر کاهش یافته است.

 

ضعف در بخش املاک، خلأ بزرگی در فرصت‌های سرمایه‌گذاری موجود ایجاد کرده است، که دولت‌های محلی به سرعت جایگزین آن‌ها را با بخش‌هایی مانند انرژی پاک آغاز کرده‌اند.

 

سرمایه گذاری در بخش تولید – به ویژه در انرژی پاک – در سال 2023 نسبت به سال گذشته 9 درصد افزایش یافت.

پیشروی چین در تولید خودروهای الکتریکی(EV) و پنل های خورشیدی در بازارهای سراسر جهان محسوس است. در اروپا، قیمت‌ ماژول‌های خورشیدی پس از انبوه عرضه‌های چینی در بازار سقوط کرده است.

و در سپتامبر گذشته، رئیس کمیسیون اروپا از «تحقیقات ضد یارانه‌ای» در مورد خودروهای الکتریکی چینی خبر داد، زیرا نگران بود که قیمت‌های ارزان پکن بازار را منحرف کند. بعداً، در ماه ژانویه، BYD تسلا را به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده خودروهای برقی در جهان کنار زد.

 

با این حال، ظهور بخش انرژی پاک راه حلی برای کسالتی نیست که اقتصاد چین را در برگرفته است. این کشور همچنان با مشکل کاهش تورم، کاهش تقاضای مصرف کننده و فرار سرمایه در میان سرمایه گذاران خارجی مواجه است.

 

نویسنده: Aruni Soni

ایالات متحده 22 میلیون هکتار را با پنل های خورشیدی پوشش می دهد

 

چند روز پیش، دولت بایدن اعلام کرد که 22 میلیون هکتار از زمین های عمومی را برای توسعه خورشیدی در دسترس قرار می دهد. «کار وزارت کشور برای توسعه مسئولانه و سریع پروژه های انرژی های تجدیدپذیر برای دستیابی به هدف دولت بایدن- هریس برای آلودگی کربنی بسیار مهم است. لورا دانیل دیویس، معاون موقت وزیر، گفت: بخش برق رایگان تا سال 2035 – و این نقشه راه خورشیدی به روز شده به ما کمک می کند در ایالت های بیشتری و در سرزمین های بیشتری در غرب اقدام کنیم. وزارت کشور از طریق سرمایه‌گذاری‌های تاریخی، به ایجاد زیرساخت‌های آب و هوایی مدرن و انعطاف‌پذیر کمک می‌کند که از جوامع ما در برابر تأثیرات بدتر تغییرات آب و هوایی محافظت می‌کند.

 

 

بلافاصله، کسانی که به Faux News گوش می‌دادند وارد میدان شدند و شروع به زاری کردند که چگونه طرح بایدن بخش‌های عظیمی از زمین را بی‌ارزش می‌کند. (اگر این اعلامیه حفاری چاه‌های نفت و گاز در آن 22 میلیون جریب باشد، همین افراد خوشحال می‌شوند.) حتی روزنامه گاردین که معمولاً قابل اعتماد است، با این تیتر به هیستری پرداخت: «ایالات متحده به 22 میلیون هکتار برای توسعه انرژی خورشیدی نیاز دارد. ”

 

در واقع، ایالات متحده به پنل های خورشیدی در حدود 700,000 جریب زمین نیاز دارد تا به هدف دولت مبنی بر انتقال کشور به انرژی 100% تجدیدپذیر تا سال 2035 دست یابد. در حال حاضر حدود 34,000 هکتار از زمین های عمومی به انرژی خورشیدی اختصاص داده شده است. همچنین، توجه داشته باشید که در طرح انرژی پاک بایدن تمام آن انرژی تجدیدپذیر از مزارع خورشیدی پر نمی‌شود. انتظار می رود منابع بادی نیز سهم عمده ای در این هدف داشته باشند.

 

700,000 هکتار به 1100 مایل مربع تبدیل می شود. این مقدار زیادی به نظر می رسد، اما در مجموع، ایالات متحده 3،532،316 مایل مربع را پوشش میدهد، که به این معنی است که تنها 0.031115 درصد آن مورد نیاز است تا هر فرد و کسب و کار در آمریکا برق را از منبعی دریافت کند که تهدیدی برای ایجاد شرایط اضطراری آب و هوایی نباشد. وقتی به زمین بزرگ کشور نگاه می کنید اعداد چندان ترسناک به نظر نمی رسند.

 

نگرانی های NIMBY نقش مهمی در تعیین اینکه کدام یک از آن 22 میلیون هکتار زمین عمومی به پروژه های انرژی خورشیدی اختصاص داده می شود، ایفا می کند. رهنمودهای گنجانده شده در طرح دولت، اولویت را برای تأسیساتی که در فاصله 10 مایلی یک سایت اتصال به شبکه موجود، هستند، قرار می دهد. هزینه ساخت خط انتقال از یک مزرعه خورشیدی در فاصله 100 مایلی از نزدیکترین محل اتصال شبکه ممکن است بیشتر از هزینه خود مزرعه خورشیدی باشد.

 

 

بدخواهان برای از دست دادن زمین های کشاورزی عزاداری می کنند و متوجه نیستند که درآمد حاصل از تاسیسات خورشیدی و بادی به کشاورزان در ایالات متحده کمک می کند تا از ورشکستگی جلوگیری کنند زیرا قیمت تجهیزات کشاورزی، بذر و کود سر به فلک کشیده است.  ممکن است قیمت مواد غذایی افزایش یابد، اما کشاورزی هنوز یکی از سخت ترین راه ها برای امرار معاش است. این قیمت‌های بالا در قفسه‌های فروشگاه‌های مواد غذایی همیشه به پول بیشتر در جیب کشاورزان تبدیل نمی‌شود.

 

پروژه Edwards & Sanborn Solar & Storage Online نمونه ای از این تاسیسات خورشیدی جدید در زمین های عمومی است. اکنون در پایگاه نیروی هوایی ادواردز و بخش هایی از شهرستان کرن کالیفرنیا در حال بهره برداری کامل است.  این پروژه در سال 2021 آغاز شده و به صورت مرحله ای فعال شده است، اکنون در حال بهره برداری کامل است. این پروژه بیش از 4600 هکتار را پوشش می دهد و شامل بیش از 1.9 میلیون پنل خورشیدی ساخته شده توسط First Solar است.  در مجموع، این پروژه می تواند 875 مگاوات انرژی خورشیدی تولید کند و دارای 3287 مگاوات ساعت ذخیره انرژی با ظرفیت کل اتصال 1300 مگاوات است.

 

این پروژه برق شهر سن خوزه، ادیسون کالیفرنیای جنوبی، گاز اند الکتریک اقیانوس آرام، اتحاد برق پاک و استارباکس را تامین می کند. بخشی از این پروژه در پایگاه نیروی هوایی ادواردز واقع شده است و بزرگترین همکاری عمومی و خصوصی در تاریخ وزارت دفاع ایالات متحده بود. این پروژه از باتری هایLG Chem، Samsung و BYD استفاده می کند.

 

در مجموع، بیش از 1000 کارگر ماهر به این پروژه کمک کردند و به نتایج ایمنی برجسته ای دست یافتند که شامل بیش از یک میلیون ساعت بدون آسیب و جایزه ایمنی توسط انجمن پیمانکاران عمومی کالیفرنیا بود. مارک دوناهو، معاون ارشد مورتنسون، گفت: «مورتنسون مفتخر است که به Terra-Gen در ارائه پروژه ادواردز و سنبورن و ارائه انرژی پاک و انعطاف‌پذیر به منطقه کمک می‌کند. من به تاسیسات در سطح جهانی که تیم ما برای Terra-Gen طراحی، ساخت و راه اندازی کرده افتخار می کنم.

شاید بالاترین افتخار برای پارک انرژی و انرژی خورشیدی ادواردز و سنبورن که به تازگی تکمیل شده است را سرتیپ ویلیام کیل، فرمانده مرکز مهندسی عمران نیروی هوایی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز کسب کند. «در آمریکا می‌توانیم در زمین‌های بایر، نیروی خورشید را در آغوش بگیریم و یک شگفتی مهندسی خلق کنیم.  بنابراین، وقت بگذارید و فکر کنید، کارهای بزرگی را که انجام شده است ببینید، و اهمیت این پروژه و آنچه می تواند منجر به آن شود را درک کنید.  امیدوارم این فقط جرقه باشد.»

غذای آماده

 وضعیت اضطراری آب و هوا از اهمیت کمتری برخوردار نیست. انتشار جهانی گازهای گلخانه ای همچنان در حال افزایش است زیرا کشورهای جهان آلودگی های بیشتری را به جو می ریزند. هدف بایدن برای 100 درصد برق پاک تا سال 2035 جسورانه است.

 

ما به عنوان یک جامعه، دیگر نمی توانیم از منابع انرژی خود به شکلی بی رویه استفاده کنیم. برای نسل های آینده چیزهای زیادی در خطر است. انرژی‌های تجدیدپذیر در زمین‌های عمومی می‌تواند برد-برد باشد. جاستین میوس، یکی از مبارزان انجمن Wilderness به گاردین گفت: این امری ضروری است و ممکن است.

 

آیا در مورد مکان و نحوه ساخت پروژه های جدید خورشیدی در زمین های عمومی بحث و اختلاف نظر وجود خواهد داشت؟ البته که وجود خواهد داشت. نیازهای جامعه بزرگتر و همچنین حفاظت از گیاهان و جانوران بومی باید در نظر گرفته شود. اما همانطور که پرزیدنت کندی در ابتدای پروژه آپولو به ما توصیه کرد، “ما این کارها را انتخاب می کنیم نه به این دلیل که آسان هستند، بلکه به این دلیل که سخت هستند.”

 

کربن زدایی از اقتصاد کشورهای جهان سخت ترین کاری است که بشر تاکنون انجام داده است و البته ضروری ترین.

منبع: CleanTechnica

نویسنده: Steve Hanley

آبیاری با آب های زیرزمینی از طریق پمپ های خورشیدی:

خطرات و فرصت ها

 

انرژی خورشیدی این امکان را فراهم کرده است که در مناطق خشک و خارج از شبکه برق سراسری، با حفر چاه های عمیق بتوان آب برداشت کرد.

آبیاری با آب های زیرزمینی از طریق پمپ های خورشیدی به طور تصاعدی در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​(LMIC) در حال گسترش است و فرصت ها و خطراتی را ایجاد می کند. در جنوب آسیا، بیش از 500,000 پمپ کوچک مستقل از شبکه قبلاً نصب شده است.

 

photo 2024 01 23 07 39 49 - خطرات و فرصت های پمپ های آب خورشیدی

A canal in India with diesel-powered pumps. © Hamish John Appleby / IWMI via Flickr

 

در جنوب صحرای آفریقا، پمپ های آبی خورشیدی برای گسترش تولید مواد غذایی و کاهش فقر در حال افزایش هستند. خوش‌بینی در مورد آبیاری با انرژی خورشیدی وجود دارد که به LMICها کمک می‌کند تا به تعهدات خود در کاهش تغییرات آب و هوایی عمل کنند، اما بینش‌های علوم رفتاری و شواهد اولیه نشان می‌دهند که محاسبه چنین کاهش‌هایی پیچیده است و احتمالاً کمتر از حد تصور است. پمپاژ آب زیرزمینی احتمالا افزایش می یابد. حرکت حساب شده استفاده از زمین، آب و انرژی در چارچوب های ارزیابی یکپارچه، می تواند به خطرات ناخواسته برای منابع زمین و آب را مدیریت کرده و از قفل شدن منابع جلوگیری کند. با ارزیابی هزینه‌ها و مزایای اجتماعی پمپاژ آب‌های زیرزمینی با انرژی خورشیدی، سیاست‌گذاران می‌توانند در مواردی پیش‌روی کنند که آبیاری، تولید مواد غذایی را گسترش می‌دهد و فقر را کاهش می‌دهد، اما پیامدهای ناخواسته یا نامشخصی برای کاهش آب‌های زیرزمینی و انتشار کربن دارد.

 

این گزارش یک نمای کلی از سیاست ها، مقررات و مشوق‌هایی برای استفاده پایدار از فناوری‌های آبیاری با انرژی خورشیدی است.

تکنولوژی (SPIS) یک راه حل انرژی با تکنولوژی ارزان و بادوام برای کشاورزی آبی است که منبع قابل اعتماد انرژی را در مناطق دوردست فراهم می کند، کمک به برق رسانی روستایی، کاهش هزینه های انرژی برای آبیاری و امکان کشاورزی کم انتشار

 

ترویج استفاده ناپایدار از آب با هزینه کمتر انرژی ممکن است منجر به برداشت بیش از حد از آب های زیرزمینی شود.

 

 تیم Soumya Balasubramanya و همکارانش در یک انجمن سیاسی استدلال می کنند که کاهش انتشار کربن حاصل از انتقال سریع به آبیاری با آب های زیرزمینی از طریق انرژی خورشیدی توسط کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​(LMIC) ممکن است انتظارات را برآورده نکند. علاوه بر این، این انتقال می تواند منجر به افزایش استخراج آب های زیرزمینی شود. کاهش هزینه‌های فناوری‌های خورشیدی و تعهدات فزاینده دولت به انرژی پاک باعث رونق استفاده از آبیاری آب‌های زیرزمینی با انرژی خورشیدی در LMIC می‌شود. این منجر به نصب بیش از 500,000 پمپ خورشیدی در سراسر آسیای جنوبی و تعداد تخمینی مشابهی در سراسر جنوب صحرای آفریقا در دهه گذشته شده است. با توجه به این گسترش سریع، اراده‌ای برای گنجاندن کاهش انتشار ناشی از استفاده از پمپ خورشیدی در برنامه های اعتبار کربن وجود دارد. با این حال، طبق گفته Balasubramanya و همکاران، مزایای انتقال به آبیاری با انرژی خورشیدی، از جمله کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط، برای ارزیابی پیچیده است و می‌تواند با خطراتی همراه باشد. اگرچه جایگزینی کامل پمپ های برقی یا دیزلی با پمپ های خورشیدی باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می شود، اما تضمینی نیست. کشاورزان ممکن است به استفاده از پمپ های قبلی خود ادامه دهند، به ویژه اگر نیازهای آبیاری برآورده نشده داشته باشند، و تغییر کاربری زمین کشاورزی می تواند مصرف انرژی خالص را به طرق مختلف تحت تاثیر قرار دهد. علاوه بر این، حتی اگر آبیاری با انرژی خورشیدی منجر به انتشار خالص صفر شود، افزایش پذیرش می‌تواند برداشت آب‌های زیرزمینی در LMICها را تسریع کند و کاهش آب زیرزمینی را تشدید کند و حیات بسیاری از سفره‌های زیرزمینی را که در حال حاضر در معرض خطر خشک شدن هستند، تهدید کند. بالاسوبرامانیا و همکاران استدلال می کنند که درک بین رشته ای از تغییرات آب، انرژی و کاربری زمین برای توسعه یک چارچوب سیاستی که قادر به مدیریت خطرات و فرصت های بالقوه آبیاری خورشیدی باشد، مورد نیاز است.

کشاورزی آبی در حال تبدیل شدن به دغدغه فزاینده برای امنیت غذایی و البته گرمایش جهانی به دلیل تغییرات آب و هوایی است. آبیاری در حال حاضر حدود 40 درصد از تولید جهانی غذا را در 20 درصد از کل زمین های قابل کشت پشتیبانی می کند. این به حفظ تولیدات کشاورزی علیرغم افزایش تغییرات آب و هوایی از جمله خشکسالی کمک می کند.

در دهه‌های اخیر تغییرات چشمگیری در بخش آبیاری رخ داده است: از دهه 1960 تا 1990، سیستم‌های سطحی در مقیاس بزرگ که توسط سدها و کانال‌ها پشتیبانی می‌شدند غالب بودند. متعاقباً، یک چرخش رادیکال رخ داد. امروزه رشد در بخش آبیاری اساساً مبتنی بر سیستم‌های کوچک‌تر تغذیه‌شده از آب‌های زیرزمینی است که مستقیماً توسط کشاورزان تأمین مالی می‌شود. این سیستم ها توسط پمپ های دستی، دیزلی یا الکتریکی کار می کنند.

 

در حال حاضر حدود 35 تا 40 درصد از کل کشاورزی آبی جهان از آب های زیرزمینی تغذیه می شود. به دلیل انرژی مورد استفاده، این امر به میزان قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه ای (GHG) کمک می کند. به عنوان مثال، در هند، آبیاری آب های زیرزمینی مسئول حدود 8 تا 11 درصد از کل انتشار است.

 

photo 2024 01 23 07 39 55 - خطرات و فرصت های پمپ های آب خورشیدی

Indian farmer Gurinder Singh invested in solar power for his 32 acres of land in 2014. © Prashanth Vishwanathan / IWMI

 

پمپ‌های برقی که عموماً کارآمدتر و هزینه کمتری دارند، در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​که دسترسی به برق در مناطق روستایی غیرقابل اعتماد است، نادر هستند. به عنوان مثال، حدود 600 میلیون نفر در جنوب صحرای آفریقا همچنان بدون برق زندگی می‌کنند. در حالی که برق رسانی در مناطق روستایی جنوب آسیا که اغلب هنوز برق وجود ندارد به طور رسمی 98 درصد است. بسیاری از خانواده های فقیر قادر به پرداخت هزینه اتصال به شبکه نیستند.

 

 

 

عدم دسترسی به برق یا سایر منابع انرژی تجدیدپذیر تأثیر منفی بر توسعه زیرساخت های آبیاری، مراکز فرآوری کشاورزی و تأسیسات خنک کننده دارد. در نتیجه، محصولات غنی از مواد مغذی مانند میوه و سبزیجات، و همچنین مواد غذایی با منشاء حیوانی مانند شیر و تخم مرغ، کمتر در بازارها و خانوارها در دسترس هستند. در عین حال، هزینه بالای و نوسان سوخت دیزل به دلیل بحران های مکرر قیمت، استفاده از پمپ های دیزل توسط کشاورزان فقیرتر را محدود می کند.

 

پمپ های خورشیدی به عنوان یک راه حل؟

یکی از راه حل های ممکن برای این معضل پمپ های آبیاری با انرژی خورشیدی هستند. در دهه گذشته، هزینه پنل های خورشیدی به طور چشمگیری کاهش یافته است و به کشاورزان ثروتمند اجازه می دهد تا پمپ های آبیاری خورشیدی خود را خریداری کنند. سیستم‌های آبیاری خورشیدی از استفاده از سوخت کثیف اجتناب می‌کنند و دسترسی به مناطق دورافتاده روستایی را که نه برق و نه گازوئیل در دسترس هستند، بهبود می‌بخشند.

 

با توجه به اینکه هزینه های سرمایه گذاری برای پمپ های آبیاری با انرژی خورشیدی بسیار بیشتر از پمپ های گازوئیلی یا برقی است، این هزینه ها هنوز گسترده نیافته است. پنل های خورشیدی برای پمپاژ آب برای یک هکتار از عمق 15 تا 20 متری به راحتی می توانند 15,000 دلار آمریکا هزینه داشته باشند. حتی در هند که چندین برنامه یارانه ای برای پمپ های خورشیدی دارد – که تا 90 درصد هزینه پمپ ها را پوشش می دهد – تنها 0.5 میلیون از مجموع حدود 30 میلیون پمپ مورد استفاده در آبیاری با پمپ های خورشیدی جایگزین شده است. علاوه بر این، به دلیل یارانه‌های بالاتر برای پمپ‌های بزرگ‌تر، کشاورزان اغلب فقط می‌توانند سیستم‌های بزرگی را خریداری کنند که آب بیشتری نسبت به مقدار مورد نیاز برای حداکثر آبیاری پمپاژ می‌کنند.

 

از سوی دیگر، کشاورزان در جنوب آفریقا اغلب سیستم‌های سایز کوچک را خریداری می‌کنند، زیرا آنها به سادگی قادر به خرید پنل‌های خورشیدی بزرگ‌تر نیستند.

 

استفاده از آب های زیرزمینی در حال افزایش است – و میزان آب در حال کاهش است. با این حال، افزایش وابستگی به آب های زیرزمینی برای کشاورزی آبی منجر به کاهش سطح آب های زیرزمینی شده است.  در بیشتر کشورها، منابع آب زیرزمینی با برداشت بیش از حد آب از لایه‌های آبدار فرصت اینکه سفره های زیرزمینی دوباره تامین شوند، را از بین برده اند.

 

 علاوه بر این، با توجه به هزینه های بالای سرمایه گذاری در مقایسه با دسترسی به آبیاری سطحی، افزایش آبیاری آب های زیرزمینی نابرابری های اجتماعی را تقویت می کند.

 

 کشاورزان ثروتمندتر به احتمال زیاد قادر به خرید پمپ های موتوری هستند و هنگامی که سطح آب های زیرزمینی کاهش می یابد، چاه های عمیق تری حفر می‌کنند، که در برخی مواقع حتی می تواند مانع دسترسی به آب آشامیدنی شود. چالش‌های کاهش و تخریب آب‌های زیرزمینی توسط پمپ‌های خورشیدی تشدید می‌شود: بدون هزینه‌های مکرر (دیزل)، کشاورزان می‌توانند به اندازه‌ای که نیاز دارند، آب زیرزمینی را پمپاژ کنند و این امر کاهش آب زیرزمینی را تسریع می‌کند.

 

 در عین حال، برای کاهش خطر سقوط سطح آب، کشاورزان باید علاوه بر پمپ خورشیدی، یک سیستم آبیاری قطره ای نیز نصب کنند.

از بحث و گفتگو با کشاورزان در ماه مه 2023 در طی کارگاه آموزشی در مورد آبیاری خورشیدی در دانشگاه خواجه فرید پاکستان، که توسط NEXUS Gains Initiative ثبت شد، به سرعت مشخص شد که سیستم یارانه ای، که با هزینه ها و مالیات های اضافی مختلف همراه است، برای کشاورزان گران تر از  یک پمپ خورشیدی در بازار آزاد میباشد. سه چهارم شرکت کنندگان احساس کردند که فقط کشاورزان در مقیاس بزرگ از برنامه یارانه دولتی بهره می برند. علاوه بر این، آبیاری قطره ای فقط برای مدت کوتاهی مناسب است و هزینه های نگهداری آن بالاست.

 با این حال، این برنامه از طرف پرورش دهندگان میوه و سبزیجات که قبلاً به آبیاری دسترسی نداشتند، و همچنین کشاورزانی با خاک های شنی حمایت شد. اما حتی بدون یارانه، کشاورزان در پنجاب پاکستان به طور فزاینده ای در سیستم های پمپاژ خورشیدی سرمایه گذاری می کنند. بر اساس نظرسنجی موسسه بین المللی مدیریت آب از 300 کشاورز که چنین سیستم هایی را خریداری کرده اند، دلیل اصلی را افزایش هزینه انرژی و سایر هزینه های تولید کشاورزی مطرح نموده‌اند. این بررسی در ارتباط با پروژه آبیاری خورشیدی برای مقاومت کشاورزی با حمایت آژانس توسعه و همکاری سوئیس انجام شد.

 

 

 

شرکت کنندگان در کارگاه به تعدادی از عوامل اشاره کردند که تاثیر منفی بر خرید پمپ های خورشیدی دارند. اینها شامل پنل های خورشیدی ضعیف و تجهیزات مرتبط، استاندارد نبودن پمپ ها و هزینه اولیه بالای پمپ های خورشیدی است. علاوه بر این، بانک‌ها و سایر مؤسسات مالی برای خرید پمپ‌های خورشیدی تسهیلات مالی ارائه نمی‌دهند، درحالیکه عمدتاً برای کودها و بذرهای ارزان‌قیمت وام می‌دهند.

 

شرکت کنندگان همچنین از خطری که سطح آب را تهدید می کرد آگاه بودند. بیش از 80 درصد گفتند که سطح آب های زیرزمینی در دهه گذشته کاهش یافته است و 72 درصد معتقد بودند که پمپ های خورشیدی (در مقایسه با پمپ های دیزل) سطح آب های زیرزمینی را بیشتر کاهش می دهد.

 

چگونه می توان انرژی خورشیدی را بهتر در آبیاری جای داد؟

برای پیشرفت انرژی های تجدیدپذیر، باید راه حل‌هایی یافت که به طور همزمان اهداف اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی را برآورده کنند. برنامه CGIAR NEXUS Gains بر روی دسترسی به فناوری های انرژی تجدیدپذیر برای کشاورزان فقیرتر در جنوب آسیا و جنوب صحرای آفریقا تمرکز دارد.

 

برای این منظور، به چندین موضوع می پردازیم:

 

در مرحله اول، ارائه اطلاعات بهتر در مورد منابع برداشت آب با انرژی تجدیدپذیر (پمپ های آب خورشیدی) و همچنین جمع آوری داده ها در مورد بهینه سازی اندازه سیستم های انرژی تجدیدپذیر روستایی مهم است. سیستم های با اندازه نامناسب یا هزینه زیادی دارند یا انرژی بسیار کمی تولید می کنند. ابعاد می تواند با استانداردسازی تجهیزات انرژی های تجدیدپذیر همراه باشد.

 

گام دوم تقویت محیط سیاسی و مالی برای سیستم‌های انرژی های تجدیدپذیر است. مدل های تجاری و مالی باید ایجاد شود که برای کشاورزان فقیر جذاب باشد. این شامل ارائه اطلاعات جامع به کشاورزان و به ویژه کشاورزان زن در مورد گزینه های تامین مالی موجود و دسترسی به منابع مالی برای سیستم های انرژی تجدیدپذیر می شود.

 

سوم، افزایش سرمایه گذاری در سیستم های انرژی تجدیدپذیر روستایی که از استفاده مولد حمایت می‌کنند، ضروری خواهد بود. این اجازه می دهد تا هزینه سیستم ها حتی بدون برنامه های یارانه ای که فقط به کشاورزان ثروتمند می رسد بازیابی شود.

 

علاوه بر این، نهادهای محلی برای مدیریت بهتر آب‌های زیرزمینی نیاز به حمایت دارند تا جوامع روستایی بتوانند خودشان آب های زیرزمینی خود را مدیریت کنند.

 

مؤسسه IFPRI و NEXUS Gains نیز با پروژه ای در هند که توسط دولت آلمان و دیگران حمایت می شود، روی این موضوع دشوار کار می کنند. هدف آن بهبود دانش محلی و درک سیستم های آب زیرزمینی و حمایت از مدیریت جمعی منابع آب زیرزمینی است.

 

به عنوان یک گام نهایی و فراگیر، دولت ها و سایر سرمایه گذاران باید بر اقدام در انزوا غلبه کنند. مداخلات در بخش های انرژی، آب و غذا نباید به صورت مجزا و جدا از یکدیگر دیده شوند. باید اطمینان حاصل شود که سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر هم تامین آب و انرژی و هم امنیت غذایی را (به طور همزمان) بدون آسیب رساندن به محیط زیست بهبود می بخشد. تنها در این صورت است که می توان به مزایای آبیاری با انرژی های تجدیدپذیر به طور کامل و پایدار پی برد.

 

نویسنده: مهدی پارساوند

 

منابع:

https://doi.org/10.1126/science.adi9497?utm_source=miragenews&utm_medium=miragenews&utm_campaign=news

 

Xie, H., C. Ringler and A. Mondal. 2021. Solar or Diesel: A Comparison of Costs for Groundwater-Fed Irrigation in Sub-Saharan Africa Under Two Energy Solutions. Earth’s Future 9(4): e2020EF001611

 

نقش شرکت های عرضه کننده گاز فسیلی در عصر انرژی پاک

 

به گزارش آرا نیرو همه می خواهند کاری در مورد انتشار کربن انجام دهند اما تعداد کمی از آنها می دانند چگونه؟ ما می‌خواهیم بهتر عمل کنیم، اما ادامه دادن به انجام کاری که همیشه انجام داده‌ایم آسان‌تر از صرف زمان، تلاش و پول برای ایجاد تغییرات است. شرکت‌های تاسیساتی که گاز فسیلی عرضه می‌کنند _که به اشتباه به عنوان “گاز طبیعی” شناخته می‌شود_ تحت فشار گروه‌های زیست‌محیطی هستند، زیرا محصول آنها _که عمدتا متان است_ هنگام سوزاندن دی اکسید کربن در اتمسفر آزاد می‌شود.

 

حتی بدتر از آن، مقدار زیادی از مواد به اتمسفر نشت می کند، جایی که برای 20 سال یا بیشتر باقی می‌ماند. متان 80 برابر قویتر از دی اکسید کربن، عامل گرمایش سیاره است، به این معنی که لغزش به سمت دمای گرمتر جهانی را تسریع داده است. اما شرکت‌های گاز فسیلی علاقه خاصی به ادامه مدل کسب و کار خود دارند که سود قابل توجهی را برای آنها به ارمغان می‌آورد. حتی با فرض اینکه مدیرانی که این شرکت ها را اداره می کنند متعهد به رسیدگی به تغییرات آب و هوایی به روشی معنادار باشند، نمی توانند به خوبی در جلسه هیئت مدیره شرکت کنند و پیشنهاد تعطیلی کسب و کار را بدهند.

 

حرکت از گاز فسیلی

ایالت نیویورک فکر می کند راه حلی برای این معضل دارد. تمام تجربیاتی که شرکت‌های گاز فسیلی در ساخت خطوط لوله و شبکه‌های توزیع ساختمان دارند را در نظر بگیرید و در عوض آن را برای انتقال گرما برای پمپ‌های حرارتی منبع زمینی به کار ببرید. در سال 2022، قانونگذار نیویورک، قانونی را تصویب کرد که تعدادی از سیاست های طراحی شده برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را ترویج می کند. از جمله آنها طرحی برای کاهش انتشار کربن و متان از تاسیسات گاز فسیلی است و در عین حال نقشی را برای این شرکت ها در دهه های آینده ایجاد می کند.

 

آنها به حفر سنگرها، احداث خطوط لوله و نصب تجهیزات ادامه می دهند _همان نوع سرمایه گذاری که امروزه سود طولانی و پایداری را برای شرکت های گاز به ارمغان می آورد._ اما به جای گاز قابل اشتعال و گرم کننده سیاره، این لوله ها آب یا مایعات دیگری را حمل می کنند که گرما را از زیر زمین یا از ساختمان ها و منابع دیگر در شبکه منتقل می کنند که می توانند توسط پمپ های حرارتی برای گرم نگه داشتن ساختمان ها استفاده شوند.

 

چرا این مهم است؟ ما می دانیم که پمپ های حرارتی با منبع هوا – نوعی که روی دیوارهای بیرونی آویزان می شوند – نسبت به دیگهای بخار و کوره های معمولی که از سوخت های فسیلی استفاده می کنند کارآمدتر هستند. _اگر در اطراف بوستون امریکا زندگی می‌کنید، تصدیق میکنید که آن‌ها کارآمد هستند_ اما چیزی که بسیاری نمی‌دانند این است که وقتی می‌توانند گرما و سرما را با سیال در دمای پایدار مبادله کنند و نه از طریق هوای سرد بیرون، این امر حتی میتواند کارآمدتر باشد. در واقع، وزارت انرژی امریکا تخمین می زند که چنین پمپ های حرارتی منبع زمینی مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای را تا 44 درصد در مقایسه با پمپ های حرارتی منبع هوا و 72 درصد در مقایسه با تجهیزات استاندارد تهویه مطبوع کاهش می دهند. حالا با این تفاسیر آیا ما توجه شما را جلب کردیم؟

در حالی که این خبر هیجان‌انگیزی است، اکثر مالکان ساختمان‌ها برای پرداخت هزینه حفاری گمانه‌ها و نصب لوله‌ها برای سیستم‌های پمپ حرارتی زمین گرمایی خود یا بستن قراردادهایی با همسایگان خود برای ساخت و اشتراک شبکه‌های زیرزمینی با مشکل مواجه هستند.  به همین دلیل است که رویکرد نیویورک برای انطباق زیرساخت های خدمات گازی بسیار نویدبخش است.  لیزا دیکس، مدیر ائتلاف غیر انتفاعی کربن زدایی ساختمان در نیویورک به Canary Media می گوید که انجام این کار به صاحبان خانه و مشاغل کمک می کند تا در هزینه ها سهیم شوند و از مزایای آن بهره ببرند.

 

توانمندسازی قانونگذاری

 گروه او از قانون شبکه انرژی حرارتی شهری و مشاغل حمایت کرد که توسط قانونگذار نیویورک در سال 2022 تصویب شد. در پاسخ به این قانون، شرکت های آب و برق در ایالت نیویورک، ماه گذشته برنامه هایی را برای 13 پروژه آزمایشی ارائه کردند که برای تبدیل خطوط لوله گاز فسیلی به زیرساخت طراحی شده بودند که می تواند پمپ های حرارتی تمیز و بدون کربن را تامین کند.

به گزارش آرا نیرو این شبکه‌های حرارتی زیرزمینی از مراکز تجاری متراکم منهتن تا مسکن‌های کم درآمد، و از محله‌های دره هادسون تا شهر شمالی ایتاکا، محل دانشگاه کرنل، را دربرمی‌گیرد.  نتایج این پروژه‌های آزمایشی می‌تواند به جوامع دیگر از جمله ایران کمک کند تا درک کنند که چگونه این فناوری را برای خود به کار ببرند.

شرکت Con Edison، شرکتی که به شهر نیویورک و شهرستان وستچستر خدمات می‌دهد، سه پروژه را پیشنهاد کرده است که برخی از چالش‌برانگیزترین تنظیمات شهری از جمله مرکز برجسته راکفلر را در بر می‌گیرد. Con Ed قصد دارد سه ساختمان تجاری بزرگ را از شبکه گرمایش بخار منطقه ای به پمپ های حرارتی تبدیل کند. این پمپ های حرارتی از آبی استفاده می کنند که توسط گرمای هدر رفته از منابعی مانند فاضلاب، مراکز داده و سیستم های خنک کننده ساختمان های مجاور گرم می شود.

 

«برخی تصورات غلط وجود دارد. مردم فکر می کنند که برای گرفتن گرمای زیرزمینی باید یک میلیون چاه حفر کنید. ​اما شما می توانید گرمای خود را از منابع مختلف دریافت کنید. می توانید آن را از مترو دریافت کنید، می توانید آن را از فاضلاب تهیه کنید و اگر این کار را درست انجام دهیم، به کربن زدایی سیستم بخار Con Ed کمک خواهد کرد.

 

photo 2024 01 21 10 05 28 - نقش شرکت های عرضه کننده گاز فسیلی در عصر انرژی پاک

Source: cleantechnica.com

شرکت املاک و مستغلات Tishman Speyer، مالک 30 Rockefeller Center، شریک اصلی این پروژه است. این شرکت انگیزه قوی برای مشارکت دارد زیرا این پروژه می تواند هزینه های مربوط به رعایت قانون محلی شهر نیویورک 97 را کاهش دهد که تمام ساختمان های بزرگ را ملزم می کند تا انتشار کربن خود را تا سال 2030 تا 40 درصد نسبت به سال 2019 کاهش دهند. رسیدن به این اهداف مستلزم 18.2 میلیارد دلار سرمایه گذاری در جایگزینی برای دیگهای بخار و کوره های گاز فسیلی تخمین زده شده است.

 

دیکس گفت: شبکه های مشترک می توانند به طور قابل توجهی هزینه ساختمان های فردی را کاهش دهند، اما صاحبان املاک ​”نمی خواهند به طور خصوصی با تمام این مجوزها برخورد کنند – آنها می خواهند که شرکت ابزار با همه این موارد مقابله کند.” هنگامی که به دنبال تبدیل کل محله‌ها در مقیاس بزرگ به جایگزین‌های کم کربن هستید، ​”توسعه‌های آب و برق بیشترین منطق را برای انجام این کار دارند. آنها دارای حق راه هستند، دارای مجوز هستند، به سرمایه دسترسی دارند، و نیروی کار دارند که قبلاً اتحادیه شده است.»

 

به گزارش آرا نیرو یکی دیگر از پروژه های Con Ed در محله چلسی منهتن قصد دارد 100 درصد نیازهای گرمایشی، سرمایشی و آب گرم یک ساختمان مسکونی چند خانواری کم درآمد را از یک مرکز داده در نزدیکی آن، تامین کند. دیکس گفت: «ما می‌توانیم یک مرکز داده داشته باشیم که به معنای واقعی کلمه یک ساختمان چند خانواری یا یک آسمان‌خراش بزرگ را گرم می‌کند.

 

سه ایالت دیگر – کلرادو، ماساچوست و مینه‌سوتا – قوانینی را تصویب کرده‌اند که به شرکت‌های گاز اجازه می‌دهد تا پروژه‌های آزمایشی شبکه انرژی حرارتی را انجام دهند. ایلینوی، مین، ورمونت و واشنگتن در حال بررسی قوانین مشابه هستند و 13 شرکت گاز یک شرکت مشترک زمین گرمایی شبکه‌ای Utility را برای بررسی گزینه‌های بیشتر ایجاد کرده‌اند.

1690297311708 - نقش شرکت های عرضه کننده گاز فسیلی در عصر انرژی پاک

https://www.sciencefocus.com/

تاسیسات گاز فسیلی ایده آل هستند

آدری شولمن، مدیر اجرایی تیم بهره وری انرژی خانگی در کمبریج ماساچوست، گفت که شرکت های گاز فسیلی برای نصب شبکه های انرژی حرارتی در مقیاس بزرگ، ایده آل هستند. آنها نیروی کار، تخصص و دسترسی به سرمایه مورد نیاز برای ساخت شبکه های زیرزمینی متصل به هم را دارند. او می گوید که آنها در حال حاضر میلیاردها دلار در سال برای توسعه و تعمیرات خط لوله گاز فسیلی خرج می کنند که به ناچار مدت ها قبل از اینکه هزینه های آنها توسط مشتریان بازپرداخت شود به “دارایی های سرگردان” تبدیل می شوند. “کل کار در مورد ایجاد ساختار نظارتی است که به وسیله آن از گاز خارج می شویم و به چیز دیگری می رویم.”

در پست آینده پیج اینستاگرام آرا نیرو ویدئوی مختصری وجود دارد که توسط HEET گردآوری شده است که به خوبی توضیح می دهد که چگونه این فرآیند کار می کند. با ما همراه باشید.

 

علی‌رغم قانون نیویورک، شرکت‌های گاز فسیلی در این ایالت 5 میلیارد دلار برای سرمایه‌گذاری زیرساختی هزینه کرده‌اند و از زمان تصویب این قانون، 28 میلیارد دلار در طرح‌های جایگزینی خط لوله، شناسایی کرده‌اند. این قطع ارتباط بین الزامات آب و هوایی به نیویورک محدود نمی شود. گروه براتل در گزارشی در سال 2021 دریافت که شرکت های گاز فسیلی در ایالات متحده ممکن است در دهه آینده با سرمایه گذاری 180 میلیارد دلاری در خط لوله مواجه شوند که ممکن است قابل بازیابی نباشد.

تعهد خدمت

مانند بسیاری از ایالت‌های دیگر با دستور کربن‌زدایی، نیویورک صدها میلیون دلار مشوق برای پمپ‌های حرارتی و برق‌رسانی ساختمان‌ها ارائه کرده است و مقرراتی را وضع کرده است که گسترش گاز فسیلی را به ساختمان‌های جدید محدود می‌کند.

اما بر اساس گزارش سال 2023 از ائتلاف کربن زدایی ساختمان، این رویکرد “خانه به خانه” می تواند منجر به ایجاد محدودیت در تاسیسات گاز و تنظیم کننده ها شود که جهت حفظ شبکه های توزیع مجبور به فروش گاز گران قیمت برای تامین سوخت به تعداد روبه کاهش مشتریان شوند.

در همین حال، مشتریانی که باقی می‌مانند، بخش بیشتری از هزینه پرداخت این سرمایه‌گذاری‌های گاز را متحمل خواهند شد، که منجر به ایجاد یک چرخه معیوب از افزایش هزینه‌ها بر افرادی می‌شود که خود توانایی تغییر پمپ‌های حرارتی را ندارند. آن دسته از مشتریان عقب مانده به احتمال زیاد افرادی با درآمد کمتر هستند که در حال حاضر برای پرداخت قبوض گران قیمت آب و برق تلاش می کنند.

 

یکی از موانع، قوانینی است که در بسیاری از ایالت‌ها وجود دارد. در ازای انحصار شرکت های خدمات شهری، آنها ملزم به ارائه خدمات به هر کسی در قلمرو خود هستند که آن را درخواست می کند. این تعهد بخش اصلی ماموریت یک شرکت است، اما کاربرد دقیق آن می‌تواند به یک مشتری در محله‌ای که برای شبکه انرژی حرارتی در نظر گرفته شده است اجازه دهد کل پروژه را متوقف کند. تغییر قوانین در حال حاضر در نیویورک، ماساچوست و سایر ایالت ها برای اینکه به شرکت های آب و برق اجازه دهد مشتریان را از خدمات شبکه گاز به انرژی حرارتی تغییر دهند، بدون اینکه اعتراضات ​”اجبار به خدمت” را ایجاد کنند، بخش مهمی از روند انتقال خواهد بود.

 

دیکس گفت، در نیویورک، قانون شبکه انرژی حرارتی برق شهری و مشاغل، این قانون را برای پروژه های آزمایشی که اکنون در حال بررسی هستند، به حالت تعلیق در می آورد، اما برای گسترش این تغییر به کل ایالت، قوانین بیشتری لازم است. در ماساچوست، تیم بهره وری انرژی خانه و سایر گروه های محیطی و اجتماعی لایحه “آینده گرمای پاک” را تأیید می کنند که تغییرات مشابهی را ایجاد می کند.

 

به گزارش آرا نیرو مزایای کارآیی این شبکه‌ها همچنین می‌تواند کمک قابل توجهی به شبکه‌های برق بدهد که رشد گسترده‌ای در تقاضای ساختمان‌های گرمایشی و وسایل نقلیه الکتریکی را تجربه خواهند کرد. تحقیقات وزارت انرژی نشان داده است که نصب پمپ های حرارتی زمین گرمایی در تقریبا 80 درصد خانه های ایالات متحده می تواند هزینه های کربن زدایی شبکه را تا 30 درصد کاهش دهد و تا سال 2050 از نیاز به 24,500 مایل خطوط انتقال جدید جلوگیری کند.

EGS.Infographic - نقش شرکت های عرضه کننده گاز فسیلی در عصر انرژی پاک

This diagram shows how electricity is produced using enhanced geothermal systems.

غذای آماده

تبدیل سیستم های توزیع گاز فسیلی برای پشتیبانی از سیستم های پمپ حرارتی منبع زمینی، یک ایده جسورانه است. برای شرکت های آب و برق، این راهی است که آنها به خدمت به جامعه ادامه دهند و با انجام این کار سود ببرند و در عین حال فعالیت های خود را کربن زدایی کنند. این روشی را برای به حداکثر رساندن بهره وری ارائه می دهد که از طریق پمپ های حرارتی ممکن می‌شوند، در حالی که انتشار گازهای گلخانه ای را مختل می کند.

 

چنین تفکر جسورانه ای قابل تحسین است. آیا منطقی‌تر نیست که راه‌حل‌های خلاقانه‌ای مانند این را دنبال کنیم تا اینکه امید به طرح‌های ژئومهندسی خطرناک برای زمین پاک ببندیم؟ صنعت آب و برق میتواند این را به عنوان یک موقعیت برد/برد ببیند، اما بسیاری از این شرکت ها به شدت با این تغییر مخالف هستند. آنها به دلایل خودخواهانه خود از آینده می‌ترسند و به جای ساختن یک جامعه انسانی پایدار نگران سود خود هستند.

 

شاید وقتی یاد بگیرند که انتقال از گازهای فسیلی بدون تخریب مدل کسب و کارشان قابل انجام باشد، بر ترس های خود غلبه کنند و مانع چنین برنامه هایی نشوند. اگر همه برنده شوند، _شرکت ها، جوامع و زمین_ بهترین جهان، ممکن خواهد بود.

 

منبع: CleanTechnica

 

مقامات چینی در حال تکمیل 50 مگاوات نیروگاه‌ خورشیدی فتوولتائیک PV در ارتفاع 5000 متری

 

دولت چین می گوید که نیروگاه فتوولتائیک PV با ظرفیت 50 مگاواتی کایپنگ با 40 مگاوات ساعت ذخیره باتری در ارتفاع 5000 متری تبت تکمیل شده است. این پروژه به یک خط انتقال جدید 35 کیلوولت متصل می شود.

 

کمیسیون نظارت و اداره دارایی های دولتی چین در شورای دولتی (SASAC) تکمیل نیروگاه فتوولتائیک کایپنگ – یک تاسیسات PV با ظرفیت 50 مگاواتی واقع در نزدیکی شاننان، تبت را اعلام کرده است.

 

این تاسیسات دارای 40 مگاوات ساعت ذخیره سازی است و از طریق یک خط انتقال جدید 35 کیلوولت به شبکه برق متصل می شود.

 

این پروژه در فلات، در ارتفاع حدود 4994 تا 5100 متری از سطح دریا در ناحیه ندونگ شهر لوخا واقع شده است، جایی که تابش آفتاب فراوان دارد و یکی از چهار منطقه برتر تولید برق PV با کیفیت بالا در [تبت] است. SASAC در بیانیه ای گفت که این تاسیسات در حال حاضر بالاترین ارتفاعی است که تاکنون توسط PV در مقیاس شهری به آن رسیده است.

 

دپارتمان علم و فناوری تبت در بیانیه خود اعلام کرد که این نیروگاه دارای 80,000 ماژول خورشیدی است که توسط یک تامین کننده نامشخص ارائه شده است و سطحی حدود 800 جریب (323 هکتار) را پوشش می‌دهد.

 

همچنین گفت که ساخت و ساز به دلیل اکسیژن کم، دمای پایین، فشار کم و اشعه ماوراء بنفش قوی چندین چالش را به همراه دارد. SASAC نام توسعه دهنده پروژه و مالک دارایی را فاش نکرد.

 

منبع: EMILIANO BELLINI

 JANUARY 17, 2024

بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

به گزارش آرا نیرو بحث در مورد هیدروژن سبز (پروژه H2 تجدیدپذیر) طی این هفته تغییر کرد، درحالیکه اخباری مبنی بر اختصاص 690 میلیون دلار توسط میتسوبیشی برای کمک به ساخت بزرگترین کارخانه هیدروژن سبز جهان در هلند، منتشر شد. کارخانه جدید بسیار بزرگتر از هر کارخانه دیگری است که تا به امروز تصور شده است. مهمتر از آن، این امر به رفع حفره‌هایی در طرح استقلال انرژی اروپا کمک می‌کند، جایی که گاز روسیه علی‌رغم تحریم‌ها در اوج خود مانده است.

هیدروژن سبز چقدر می تواند بزرگ شود؟

همانطور که Nikkei Asia در آخر هفته گزارش داد، شرکت تجاری ژاپنی “Mitsubishi Corp” به دنبال سرمایه گذاری بیش از 100 میلیارد ین (690 میلیون دلار) برای ساخت یکی از بزرگترین کارخانه های تولید هیدروژن “سبز” جهان در هلند است.

شرکت Nikkei Asia گزارش داده است که “ظرفیت پیش بینی شده این کارخانه 80000 تن در سال تقریبا 30 برابر بیشتر از بزرگترین تاسیسات جهان است که اکنون در حال کار است.”

photo 2024 01 17 14 49 43 - بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

source: https://presspage-production-content.s3.amazonaws.com

سی برابر بیشتر – این مقدار زیادی هیدروژن سبز است! هیدروژن از رادار آرا نیرو عمدتاً به شکل سوخت برای وسایل نقلیه الکتریکی پیل سوختی عبور می کند، اما یک ورودی صنعتی همه جا حاضر است، به طوریکه علاوه بر داروسازی، لوازم آرایش و سایر محصولات در سیستم های غذایی، پالایش نفت و متالورژی نیز دیده می شود.

اقتصاد جهانی در حال حاضر عمدتاً به هیدروژن استخراج شده از گاز طبیعی متکی است، اما هزینه‌های بسیار پایین انرژی بادی و خورشیدی باعث تحریک فعالیت در زمینه الکترولیز شده است به طوریکه در این فرآیند الکتریسیته برای استخراج هیدروژن از آب به کار می رود.

سی برابر بیشتر از خروجی بزرگترین کارخانه در حال کار ممکن است کمی دست کم گرفته شود. تابستان گذشته، Hydrogen Insight به کارخانه الکترولیز کوقا در سین کیانگ، چین توجه کرد، که آن را به عنوان بزرگترین تاسیسات این چنینی در جهان توصیف کرد.

OK hydrogen production facility 2023 03 28 23 22 48 utc 1280x680 768x408 1 - بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

source:https://www.theagilityeffect.com/

پروژه شرکت نفت چینی سینوپک، نیروگاه 260 مگاواتی تابستان گذشته با تولید اولیه 10,000 تن در سال شروع به کار کرد که در نهایت در صورت بهره برداری کامل به 20,000 تن افزایش یافت.

با این محاسبه، 80,000 تن، 30 برابر بزرگتر از 20,000 تن نیست. با این حال، از نظر تاسیسات کوقا یک مشکل وجود دارد. Hydrogen Insight همچنین گزارش داد که 58 درصد از برق 52 دستگاه الکترولیز، از یک مزرعه خورشیدی جدید تامین می شود، اما به نظر می رسد 42 درصد باقیمانده برق تامین نشده به شبکه برق سراسری متکی است، که احتمالاً به این معنی است که نیروگاه های زغال سنگ در بازی هستند.

اگر این رویکرد، سبز به نظر نمی رسد، اینطور نیست. به گزارش آرا نیرو CleanTechnica یکی از آنهایی است که “هیدروژن سبز” را با الکترولیزهایی که عمدتاً برق آن ها از نیروگاه بادی، نیروگاه خورشیدی و سایر انرژی های تجدیدپذیر کار می کنند، تأمین و ذخیره می‌کند و زغال سنگ در این بین برشی را ایجاد نمی‌کند.

و اکنون کارخانه جدید الکترولیز تحت چتر Eneco Diamond Hydrogen، با سرمایه گذاری مشترک بین Mistubishi و شرکت هلندی Eneco با 100درصد انرژی تجدید پذیر جهت تامین برق برای تولید هیدروژن پایدار، راه اندازی می‌شود.

این پروژه 800 مگاواتی که «Eneco Electrolyzer» نام دارد، با هدف کربن زدایی صنایع وابسته به گاز که برق رسانی مستقیم به آنها دشوار است، انجام می شود. و البته در گام های بعدی، هدف این پروژه ذخیره سازی، حمل و استفاده از الکتریسیته به شکل هیدروژن سبز خواهد بود.

برنامه شرکت این است که با به کار گیری نیروگاه بادی و نیروگاه خورشیدی یک حاشیه امنیت برای تأمين برق این کارخانه و الکترولیزها پیاده سازی کند.

hydrogen fuel 1005 - بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

source:https://theinvestor.vn/

آس تمپلمن، مدیرعامل Eneco در نوامبر گذشته در بیانیه‌ای مطبوعاتی توضیح داد: «زمانی که برق‌رسانی مستقیم امکان‌پذیر نباشد، هیدروژن سبز یک جایگزین خوب و پایدار است، هم به عنوان ماده خام و هم به عنوان سوخت.

فراتر از استفاده اولیه در فرآیندهای صنعتی، Eneco بازاری را در صنعت تولید برق نیز پیش بینی می کند. این ممکن است کمی غیر شهودی به نظر برسد، زیرا باد و خورشید در حال حاضر برای راه اندازی نیروگاه ها در دسترس هستند. با این حال، ایده این است که هیدروژن سبز قابل ذخیره و حمل و نقل است، که به ایجاد انعطاف پذیری بیشتر در تامین برق کمک می کند.

چه کسی این همه هزینه را خواهد پرداخت؟

مانعی که برای جذب سریع هیدروژن سبز وجود دارد، هزینه، هزینه و هزینه بیشتر است. وزارت انرژی ایالات متحده در حال حاضر از 5.00 دلار به ازای هر کیلوگرم به عنوان یک قانون سرانگشتی برای رسیدن به هدف 1.00 دلار در هر کیلوگرم در سال 2030 استفاده می‌کند. این یک تضاد شدید با گاز طبیعی است که آژانس بین‌المللی انرژی بسته به منطقه، قیمت آن را حدود 1.70 دلار می‌داند.

باید دید چه زمانی و آیا Eneco Electrolyzer می‌تواند رودررو با گاز طبیعی رقابت کند، اما احداث این تاسیسات جدید می تواند کمک کند. نیروگاه جدید هیدروژن سبز در نیروگاه فعلی Enecogen در یوروپورت در روتردام مستقر خواهد شد.

green hydrogen - بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

source:https://www.powerinfotoday.com/

به گزارش آرا نیرو شرکت Eneco توضیح می‌دهد: «این مکان به این معنی است که این دو تأسیسات می‌توانند زیرساخت‌های مشترکی را به اشتراک بگذارند که از نظر هزینه‌ها و زمان تحقق، مزایایی دارد. البته فعلا خیلی هیجان زده نشو! از ماه نوامبر، Eneco در مرحله برنامه ریزی خود بود، بنابراین زمان راه اندازی این تأسیسات هنوز مشخص نشده است. با این حال، اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، ساخت و ساز در سال 2026 آغاز می شود و انتظار می رود تولید کارخانه در سال 2029 عملیاتی شود.

ساعت در حال حاضر برای مشتریان این شرکت تیک تاک می کند. شرکت Enoco توضیح می دهد: «علاوه بر این، هلند و اروپا اهدافی را برای تولید هیدروژن سبز تعیین کرده اند. به عنوان مثال، هلند قصد دارد تا سال 2030 ظرفیت تولید هیدروژن سبز را به 4 گیگاوات افزایش دهد.

حمله روسیه به اوکراین انگیزه زیادی برای این قاره فراهم کرده است تا وابستگی خود را به گاز طبیعی وارداتی از روسیه متوقف کند. با وجود وضعیت فعلی اروپا و مجموعه ای از بسته های تحریمی، این حرکت و راه اندازی این کارخانه یک موفقیت متفاوت بوده است.

12 - بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

source:https://fuelcellsworks.com/

در 31 دسامبر سال گذشته، خانم الیسا سیمئونوا، گزارشگر رادیو اروپای آزاد گزارش داد: «در حالی که برخی کشورها به طور قابل توجهی از روسیه در بخش انرژی جدا شده اند و به گاز روسیه وابسته نیستند برخی دیگر – مانند مجارستان، اسلواکی و اتریش – هنوز به گاز روسیه وابسته هستند.

سیمئونوا افزود: «خارج شدن کامل روسیه از معادله انرژی در اتحادیه اروپا، جایی که کشورها نه تنها نیازهای انرژی بسیار متفاوتی دارند، بلکه روابط بسیار متفاوتی با کرملین دارند، بسیار دشوارتر خواهد بود».

سیمئونوا تا حدودی طعنه آمیز به بررسی وضعیت سیاسی و زیرساخت های خط لوله می پردازد که باعث شده گاز روسیه به اروپا جریان یابد، که شامل یک کریدور خط لوله از روسیه به اروپا، از طریق اوکراین است.

او همچنین خاطرنشان می کند که در حالی که صادرات خط لوله روسیه به اتحادیه اروپا از زمان آغاز جنگ کاهش یافته است، ولی صادرات LNG (گاز طبیعی مایع) در واقع افزایش یافته است که دلیل آن کاملاً واضح است: تحریم‌ها علیه گاز روسیه هنوز LNG را پوشش نداده است.

hydrogen factory of the future fraunhofer iff lb e1705488149416 - بزرگترین نیروگاه هیدروژن سبز جهان به گاز روسیه ضربه خواهد زد

source:https://ngtnews.com/

سیمئونوا به نقل از ناظر محیط زیست گلوبال ویتنس گزارش داد: «بدون مشمولیت تحریم‌های اتحادیه اروپا، واردات LNG روسیه، عمدتاً از طریق تانکرها، در دوره‌ای بین ژانویه تا ژوئیه 2023 در مقایسه با سطوح قبل از جنگ، 40 درصد افزایش یافته است.

سازمان انرژی پاک اوکراینی Razom We Stand در بیانیه‌ای در تاریخ 15 ژانویه، در ارتباط با مجمع جهانی اقتصاد 2023 در داووس، سوئیس، بر خلأ LNG تأکید کرد.

سویتلانا رومانکو، موسس و مدیر Razom We Stand، گفت: «صلح پایدار در اوکراین و در سراسر جهان متکی به تغییر اساسی از وابستگی به نفت و گاز روسیه و هدایت به سمت آینده انرژی پاک است.

وی افزود: «Razom ما ایستاده‌ایم» خواستار اقدام فوری، از جمله ممنوعیت واردات LNG روسیه در اروپا و قطع اتکا به واردات از روسیه است.

رومانکو همچنین خاطرنشان کرد که زیرساخت‌های ذخیره‌سازی گاز اوکراین می‌تواند به جبران تأثیر ممنوعیت ال‌ان‌جی روسیه کمک کند. این لزوماً به معنای گاز طبیعی نیست، حداقل نه در دراز مدت. برنامه های اوکراین برای بازیابی پس از جنگ شامل کمک به منابع عظیم باد و خورشیدی برای حمایت از صادرات هیدروژن سبز به اروپا است.

منبع: CleanTechnica

ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

معرفی
بررسی وضعیت فعلی بازار انرژی در ایران
عوامل اقتصادی موثر بر ورود ثروت
نقاط ورود استراتژیک ثروت
فرصت های سرمایه گذاری در انرژی های تجدید پذیر
استراتژی های کاهش ریسک
مطالعات موردی در مورد مدیریت ریسک موفق
ایجاد مشارکت های استراتژیک
پیش بینی روندهای آتی در بازار انرژی ایران
نتیجه

معرفی

ثروت استراتژیک مانند یک کوه یخ است. بخش قابل مشاهده آن، سودآوری و ارزش بازار شرکت است، اما بخش عمده آن زیر آب است و شامل عواملی مانند نوآوری، دانش، برند و … میباشد.
ثروت استراتژیک و پول هوشمند دو مفهوم مرتبط به هم بوده که در ارتباط با یکدیگر ساختاری را برای استفاده هوشمندانه و بهینه از منابع مالی شکل میدهند. در این ساختار فرد یا سازمان‌ از پول خود به نحوی استفاده می‌کند که نه تنها نیازهای فوری و روزمره‌اش تامین میشود، بلکه به‌عنوان یک ابزار استراتژیک برای دستیابی به اهداف بلندمدت نیز مورد بهره‌برداری قرار میگیرد.
حال به مفهوم ثروت استراتژیک وارد می‌شویم، مفهومی که دارایی‌ها و منابعی را در جهت تحقق اهداف بلندمدت و پایدار سازمان یا فرد به کار میگیرد، این همان تدبیر در مصرف پول، سرمایه‌گذاری‌های استراتژیک، و افزایش درآمد مالی است.
همزمان، ثروت استراتژیک اطمینان حاصل می‌کند که دارایی‌ها و منابع موجود به‌طور مداوم در خدمت اهداف و رؤیای سازمان یا فرد باشند و این محدود به دارایی‌های مالی، فیزیکی و انسانی نخواهد بود و اینچنین پول هوشمند و ثروت استراتژیک، همزمان عاملی برای موفقیت در حوزه‌های مالی را رقم میزنند، تا استفاده از منابع مالی با هدف تحقق اهداف استراتژیک بهبود یابد.
ثروت استراتژیک، یک مزیت رقابتی ماندگار است که به فرد یا سازمان کمک می‌کند تا در بازار خود پیشتاز بماند.
ماندگاری به این معنا که ثروت باید در برابر تغییرات بازار و فناوری مقاوم بوده و رقابتی به معنای پیشی گرفتن سود بازار از سایر حوزه های اقتصادی و فناوری است.

Irans economy - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

بررسی وضعیت فعلی بازار انرژی در ایران

در چشم‌انداز پویای بازار انرژی ایران، ورود ثروت استراتژیک نقشی اساسی در شکل‌دهی داستان‌های موفقیت برای کسب‌وکارها ایفا می‌کند. همانطور که به پیچیدگی های این بخش می پردازیم، آشکار می شود که درک پویایی بازار اولین گام برای تصمیم گیری آگاهانه است.
بازار انرژی ایران با تکامل دائمی مشخص شده است که هم چالش ها و هم فرصت ها را ارائه می دهد. برای پیمایش موثر در این منطقه، کسب و کارها باید از روندها و چالش های فعلی مطلع باشند. نقاط ورود استراتژیک به بازار انرژی زمانی که به این دانش مسلح می شوند، واضح تر می شوند. انتخاب بخش مناسب برای ورود ثروت بسیار مهم است. خواه انرژی تجدیدپذیر، نفت یا گاز باشد، هر بخش با مجموعه ای از چالش ها و پاداش های منحصر به فرد خود همراه است.
برای ورود به ثروت استراتژیک، شناسایی فرصت های سرمایه گذاری خاص ضروری است. در حال حاضر، بازار انرژی در ایران با تحولات گسترده و پیچیدگی‌های زیادی مواجه است. این وضعیت به علت چالش‌های متعدد و تغییرات مستمر در سیاست‌ها و اقتصاد جاری است. تغییرات در نیازهای انرژی، افزایش جمعیت، و نوسانات در قیمت‌های نفت و گاز، باعث تحولات مهم در بازار انرژی ایران شده است. این تحولات نیازمندی به استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر و پایدار را افزایش داده است.
چالش‌هایی همچون نوسانات در تأمین انرژی، مشکلات مرتبط با زیرساخت‌ها، و تحریم‌های اقتصادی برخی از عوامل موثر در بازار انرژی ایران هستند. اما این چالش‌ها همزمان با فرصت‌های بسیاری نظیر توسعه فناوری‌های جدید و جلب سرمایه‌گذاری خارجی نیز همراه هستند.
ورود استراتژیک ثروت به بازار انرژی ایران نیازمند تحلیل دقیقی از شرایط فعلی است، که شامل انتخاب صحیح سکتورها و تعیین سکتورهای مناسب برای ورود است، چراکه هر سکتور انرژی دارای ویژگی‌ها و چالش‌های مخصوص به خود میباشد.
درک عوامل اقتصادی و قوانین مرتبط با بازار انرژی، اساس موفقیت در ورود به این بازار است. تأثیرات تغییرات قوانین و سیاست‌ها باید به دقت ارزیابی شوند. استفاده از فناوری‌های نوین در تولید و مدیریت انرژی می‌تواند نقش مهمی در جلب توجه سرمایه‌گذاران و بهبود رقابت‌پذیری داشته باشد. برنامه‌ریزی دقیق برای مدیریت ریسک‌ها و تطابق با شرایط اقتصادی و سیاسی ایران ، جزء اقدامات ضروری برای ورود استراتژیک به بازار انرژی است، در نتیجه نیازمند تعهد، تدبیر و تعامل مؤثر با محیط کسب و کار در ایران است.

196378 414 - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

عوامل اقتصادی موثر بر ورود ثروت به بازار انرژی ایران

ورود به بازار انرژی ایران نیازمند درک عمیق از عوامل اقتصادی موثر است که در تدوین استراتژی‌های ثروت نقش اساسی دارد. از جمله این عوامل تقاضا برای انرژی، شرایط سرمایه‌گذاری، سیاست‌های دولتی، پیش‌بینی قیمت‌ها و تأمین منابع انرژی است.
تحلیل دقیق تقاضا برای انرژی در ایران اساسی است، چراکه شناخت نیازهای مصرفی و صنعتی، پیش‌بینی تغییرات در تقاضا، و ارائه راهکارهای مناسب بر اساس این تحلیل، اولین گام موفقیت در ورود به بازار است.
نرخ بازده، اقدامات حمایتی دولت، و امکانات مالی برای جلب سرمایه، از عواملی هستند که باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند. سیاست‌های دولت در زمینه انرژی و سرمایه‌گذاری‌های مرتبط، تأثیر مستقیمی بر ورود ثروت به بازار داشته است. تسهیلات بانکی به عنوان ابزاری برای تشویق به استفاده از انرژی تجدیدپذیر و ایجاد بسترهای لازم برای سرمایه‌گذاری، از این دست اثرگذاری ها است.
پیش‌بینی دقیق در مورد قیمت‌های انرژی و تغییرات آتی در بازار، امکان بهینه‌سازی تصمیمات سرمایه‌گذاری را فراهم می‌کند، که نیازمند تحلیل بازار جهانی و محلی در این زمینه است. البته در حوزه انرژی های تجدیدپذیر با وجود قراردادهای تضمینی خرید برق از طرف دولت، بخشی از این ریسک مدیریت شده است که این مورد نیز جز سیاست های حمایتی دولت میباشد.
آنچه که مهمترین عامل در ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران میدانم، دسترسی به منابع انرژی و تأمین پایدار این منابع است. آگاهی از منابع موجود، ارتقاء تکنولوژی‌ها و ایجاد زیرساخت‌های لازم، تدابیر مؤثر در جهت ورود به بازار انرژی ایران است.
در کل، توفیق در ورود به بازار انرژی ایران نیازمند درک عمیق از متغیرهای اقتصادی است و هر سازمان یا سرمایه‌گذاری که به دنبال ورود به این بازار است، باید به یک استراتژی گام‌به‌گام و کامل عمل کند.

Market - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

نقاط ورود استراتژیک ثروت به بازار انرژی ایران
برای ورود به بازار انرژی ایران، لازم است برنامه‌ موثری را با نقاط ورود استراتژیک پیش بگیریم. در زیر به برخی از این نقاط کلیدی اشاره خواهم کرد:

1. توسعه در زمینه انرژی تجدیدپذیر
استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر مانند انرژی خورشیدی، انرژی بادی، و آب، علاوه بر بهره‌وری بالا، به حفاظت از محیط زیست نیز کمک می‌کنند. تأکید بر تولید انرژی‌های پایدار و دوستدار محیط زیست، به شرکت‌ها ارزش اجتماعی بالایی نیز می‌بخشد که این ارزش در راستای محدود کردن اثرات تغییر اقلیم ناشی از انتشار گازهای گاخانه ای، برای رسیدن به سطوح پایداری در محیط زیست و کربن صفر میباشد که تفصیل آن را در مقاله پیشین تحت عنوان “ گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی ” شرح داده ام.

2. سرمایه‌گذاری در پروژه‌های نوآورانه
سرمایه‌گذاری در پروژه‌های نوآورانه و فناورانه، نقطه ورودی موثری به بازار انرژی ایران است. این اقدام می‌تواند به تحولات صنعت انرژی کمک کرده و رقابت‌پذیری را تضمین کند.

3. پیشگامی در فناوری‌های پاک
استفاده از فناوری‌های پاک و پیشرفته در تولید و مدیریت انرژی، نقطه ورود استراتژیک موثری است. این شامل استفاده از هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء، و سیستم‌های هوشمند در مدیریت انرژی می‌شود.

4. مشارکت فعال در پروژه‌های ملی
مشارکت فعال در پروژه‌ها و برنامه‌های ملی در حوزه انرژی، نقطه موثر دیگری برای ورود استراتژیک به بازار ایران محسوب می‌شود. این اقدام نه تنها به توسعه کشور کمک می‌کند بلکه ارتباطات محلی را نیز بهبود می‌بخشد.

images 000014 lndustry focus img1 - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

فرصت‌های سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر

حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر، به عنوان یکی از بخش‌های مهم صنعت انرژی، فرصت‌های فراوانی را برای سرمایه‌گذاران فراهم کرده‌ است. از جمله پروژه ‌های نیروگاه ‌های خورشیدی که در مقالات قبلی به تفصیل در مورد آنها صحبت کردم و لازم به ذکر است که سرمایه‌گذاری در پروژه‌های نیروگاه‌ خورشیدی با ظرفیت بالا، امکان کاهش هزینه‌ها را فراهم می‌کند.
از دیگر این پروژه ها میتوان به نیروگاه های بادی و یا پارک های بادی اشاره کرد که سرمایه‌گذاری با توربین‌های بادی پیشرفته، می‌تواند منجر به تولید انرژی با بهره‌وری بالا گردد. همچنین توسعه فناوری باد دریایی به عنوان یک مکمل مهم در حوزه انرژی بادی، فرصت‌های جدیدی ایجاد می‌کند، مانند توربین‌های بادی فلوتینگ که بر روی سازه‌های شناور نصب می‌شوند و یا توربین‌هایی که به طور مستقیم در زیر سطح آب نصب می‌شوند و می‌توانند از تاثیرات باد و امواج بهره‌مند شوند.
همچنین سرمایه‌گذاری توسعه تکنولوژی ذخیره سازی انرژی شامل باتری‌های پیشرفته، به منظور حل مشکلات نوسانات تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر، یک فرصت استراتژیک است که جهت آگاهی بیشتر از تاثیر صنعت باتری در تجارت انرژی های تجدیدپذیر پیشنهاد میکنم مقاله پیشین را که ترجمه اینجانب با عنوان ” طراحی موثر برای نیروگاه های فتوولتائیک متصل به شبکه با وجود بانک باتری” میباشد مطالعه بفرمایید.
یکی دیگر از فرصت های سرمایه گذاری، ورود به پروژه‌های هیدروپاور و استفاده از جریانات رودخانه‌ ای به عنوان یک منبع پایدار از انرژی آبی است. البته در سال های گذشته به دلیل سیاست های سد سازی و کاهش شدید سطح آب رودخانه ها و بعضا خشک شدن دائمی یا فصلی رودها در ایران این فرصت برای سرمایه گذاری کمرنگ شده است، ولی در مقابل توسعه سد‌های پمپاژ به منظور مدیریت بهینه انرژی و تأمین نیاز اوقات پر باری، از فرصت‌های سرمایه‌گذاری در حوزه هیدروپاور است که نمونه آن سد تلمبه ذخیره ای سیاه بیشه (نیروگاه سیاه بیشه) در استان مازندران است.
انرژی‌های تجدیدپذیر، به عنوان یک حوزه رشدآور صنعت انرژی، فرصت‌های بسیاری را برای سرمایه‌گذاران فراهم کرده‌ است. سرمایه‌گذاری در پروژه‌های نیروگاه ‌های خورشیدی، نیروگاه های بادی، تکنولوژی ذخیره سازی انرژی و پروژه‌های هیدروپاور، امکان توسعه پایدار و بهره‌وری بالا را به همراه دارد.

global investment in clean energy transition by sector 2022 e1674849760845 - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

استراتژی‌های کاهش ریسک

برای ورود به بازار انرژی و حفظ استقرار در آن، لازم است که از استراتژی‌های کاهش ریسک استفاده کنید. با رویکرد ثروت استراتژیک، استراتژی‌های کاهش ریسک باید به صورت تعادل‌یافته، با هدف بهره‌وری و بهبود سودآوری اجرا شوند، که برخی از این استراتژی‌ها شامل توسعه پروژه‌های مختلف با استفاده از تنوع در پروژه‌های تولید انرژی، تشکیل شراکت‌های استراتژیک و همکاری با سازمان‌های محلی و بین‌المللی در زمینه تولید و توزیع انرژی، سرمایه‌گذاری در تکنولوژی‌های نوین و تحلیل بازار و پیش‌بینی قیمت‌ها میباشد.
حوزه‌های انرژی تجدیدپذیر نه تنها از لحاظ فناوری و محیطی جلب توجه میکنند، بلکه به سیاست‌ها و حمایت‌های دولتی نیز متصل هستند که در مقایسه با سایر حوزه‌های انرژی، به کاهش ریسک‌ سرمایه گذاری کمک کرده‌ است.
بخشی از این سیاست های حمایتی تسهیل در دسترسی به منابع مالی از طریق اعطای تسهیلات و وام‌های مختلف است که باعث کاهش ریسک‌های مالی مرتبط با پروژه‌های انرژی می‌شود.
همچنین معافیت مالیاتی دولت برای پروژه‌های تجدیدپذیر نه تنها هزینه‌ها را کاهش می‌دهد بلکه سودآوری این پروژه ها را نیز افزایش داده است.
یکی دیگر از حمایت های دولتی، تعهدات دولت در خرید تضمینی انرژی است که سبب کاهش ریسک این بازار شده است. البته همه این حمایت ها در جهت تحقق هدف‌ های سهم انرژی تجدیدپذیر در تولید انرژی توسط دولت ها میباشد که باعث رغبت بیشتر به سرمایه‌گذاری در این حوزه شده و ریسک‌های مرتبط با تولید انرژی سنتی را کاهش داده است. چراکه در مقایسه با انرژی‌های فسیلی، تجدیدپذیر نقش کلیدی در حفظ محیط زیست دارد و این امر باعث کاهش ریسک‌های زیست محیطی مرتبط با پروژه‌های انرژی می‌شود. همچنین استفاده از منابع تجدیدپذیر، وابستگی به منابع طبیعی محدود مثل نفت و گاز را کمتر میکند و این امر به کاهش ریسک‌های ارتباطی با منابع انرژی مربوط است، که شرح مدیریت ریسک منابع انرژی را در مقاله پیشین با عنوان ” راهبرد هوشمند انرژی ” به تفصیل اشاره کرده ام.
ضمن اینکه فرآیندهای تولید انرژی تجدیدپذیر از طریق فناوری‌های پویا و قابل اطمینانی انجام می‌شوند که این امر باعث کاهش ریسک‌های این حوزه می‌گردد و اگر از حمایت های دولتی شامل پرداخت تسهیلات و تعهدات خرید انرژی هم بگذریم، همین امر باعث می‌شود که ریسک‌های مرتبط با تجدیدپذیر به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش یابد.

 

REIT2 - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران REIT3 - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

مدیریت موفق ریسک در بخش انرژی: مطالعات موردی

1. پروژه نیروگاه خورشیدی در کالیفرنیا
در این پروژه، استفاده از تکنولوژی‌های جدید در نیروگاه خورشیدی باعث افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها شد. مدیریت موفق ریسک در این پروژه با ترکیب تحقیقات و توسعه، همکاری با تیم‌های متخصص، و استفاده از تجهیزات پیشرفته انجام شد. این رویکرد باعث کاهش ریسک‌های تکنولوژیکی و افزایش سودآوری پروژه شد.

2. پروژه بادگیر در دریای شمالی
یک پروژه بادگیر در منطقه دریای شمالی با استفاده از تکنولوژی‌های بادی جدید موفقیت‌آمیز بود. مدیریت ریسک در این پروژه با توجه به شناخت دقیق از شرایط جغرافیایی، استفاده از تجهیزات مقاوم در برابر شرایط جوی سخت، و همکاری با شرکای استراتژیک انجام شد. این رویکرد باعث مدیریت موثر ریسک‌های اقتصادی و محیطی شد.

3. پروژه هیدروپاور در آمازون
در پروژه‌های هیدروپاور، مواجهه با تغییرات در سطح آب و جریانات رودخانه‌ها چالش‌هایی ایجاد می‌کند. در یک پروژه هیدروپاور در آمازون، مدیران با استفاده از مدل‌های پیشرفته، تجهیزات مقاوم در برابر شرایط طبیعی خاص منطقه، و همکاری با محققان محلی، موفق به مدیریت بهینه ریسک‌های مرتبط با متغیرهای طبیعی شدند.
مطالعات موردی نشان می‌دهند که مدیریت موفق ریسک در بخش انرژی نیازمند یک رویکرد چندفاکتوری است. استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته، تحلیل دقیق بازار، همکاری با تیم‌های متخصص، و انعطاف پذیری در مواجه با چالش‌های طبیعی از جمله عناصر کلیدی هستند که به مدیران انرژی کمک می‌کنند تا ریسک‌ها را با موفقیت مدیریت کنند و به سودآوری پروژه‌های خود برسند.

 

ایجاد مشارکت‌های استراتژیک در بازار انرژی

مشارکت‌های استراتژیک در بازار انرژی می‌توانند به عنوان یک راهبرد موثر برای ایجاد همکاری و افزایش کارایی در صنعت انرژی مطرح شوند. تعیین اهداف مشترک اولین گام برای ایجاد یک مشارکت استراتژیک، بین شرکای ممکن است. این اهداف می‌توانند شامل افزایش بهره‌وری، توسعه فناوری، کاهش انرژی‌های زیان‌آور، یا ایجاد منابع انرژی پاک باشند.
همچنین مشارکت‌های استراتژیک می‌توانند بستر مناسبی برای انتقال فناوری فراهم کنند که منجر به توسعه و به‌روزرسانی تکنولوژی‌ها در صنعت انرژی می شود. و همانطور که پیش تر گفتم تشخیص و مدیریت ریسک‌ها شامل شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک‌های مالی، فنی، سیاسی دارای اهمیت بسیاری است و یکی از عوامل موفقیت مشارکت‌های استراتژیک است، حال آنکه همکاری ها، کلید موفقیت در بازار انرژی ایران است.

شاخص های اقتصادی - ورود ثروت استراتژیک به بازار انرژی ایران

پیش‌بینی روندهای آتی در بازار انرژی ایران

در آینده، توسعه انرژی ‌های تجدیدپذیر از مهمترین ترین روندها در بازار انرژی ایران خواهد بود. سرمایه‌گذاری در زمینه‌ نیروگاه خورشیدی، بادی و دیگر تجدیدپذیرها، با هدف کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و افزایش پایداری انرژی کشور ادامه خواهد یافت.
انتظار می رود پیشرفت‌های فناوری در زمینه ‌هایی مانند ذخیره‌سازی انرژی، شبکه‌های هوشمند، و بهینه‌سازی مصرف انرژی، در آینده بازار انرژی ایران تحولات مهمی ایجاد کند. این تحولات باعث بهبود کارایی و کاهش هزینه‌ها در تولید و مدیریت انرژی خواهد شد و در آخر با توسعه سیاست‌های حمایتی دولت و جلب سرمایه‌گذاری‌ بخش خصوصی، نقش این بخش در تولید انرژی و توسعه پروژه‌های جدید افزایش خواهد یافت. این تحول می‌تواند به افزایش تنوع و رقابت در بازار انرژی منجر شود و در شکل گیری ساختار جدید بازار برق ایران تاثیرگذار باشد که مطابق مواردی که در مقاله پیشین تحت عنوان “خصوصی سازی انرژی و بازار آزاد برق” نوشتم، این امر سبب افزایش کارایی و شفافیت در عملکرد مالی و عملیاتی بازار انرژی می‌شود و به بهبود کیفیت ارائه خدمات و کاهش هزینه‌ها کمک میکند.
با افزایش حساسیت به موضوعات محیطی و کاهش موجودیت منابع طبیعی، اقتصاد انرژی به عنوان یک مفهوم مهم به ویژه در بخش صنعتی و تولید، بیشتر به چشم خواهد خورد. بهره‌گیری از تکنولوژی‌ها و استراتژی‌های کاهش مصرف انرژی برای حفظ منابع و بهبود بهره‌وری اقتصادی در دستور کار قرار خواهد گرفت. پیش‌بینی روندهای آتی در بازار انرژی ایران نشان می‌دهد که با توجه به تحولات فناوری، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، و تغییرات در ساختار سازمانی، بازار در مسیر تحول و بهبود قرار دارد.

 

نتیجه

در پایان باید اشاره کنم، بازار انرژی ایران یک بازار چند وجهی است ولی با پذیرش پیچیدگی ها، درک اختلافات کوچک و اجرای استراتژی های آگاهانه، افراد می توانند برای موفقیت کوتاه مدت و البته بلندمدت به این حوزه پویا ورود کنند. جهت روشن تر شدن مسیر ورود به بازار انرژی تجدیدپذیر جدا از محتوای این مقاله پیشنهاد میکنم به مطالعه مقاله دیگری از من تحت عنوان ” استراتژی ها و دیدگاه های کلیدی برای ورود موفق به تجارت انرژی در ایران ” بپردازید.

نویسنده: مهدی پارساوند

راهبرد هوشمند انرژی:

تصویری برای تحول پایدار آینده و مدیریت ریسک منابع انرژی

 

ریسک‌ها در آینده هر کشوری می‌تواند متنوع باشد و به عوامل مختلفی ارتباط داشته باشد. در این مقاله به برخی از ریسک‌های بزرگی که ممکن است در آینده کشورها مطرح شوند، اشاره میکنم و به یکی از مهمترین آن به تفصیل میپردازم.

 1.تغییرات آب و هوا:

تغییرات اقلیمی و پدیده‌های مرتبط مانند سیل، خشکسالی و تغییرات دمایی می‌توانند تأثیرات جدی بر زیرساخت‌ها، کشاورزی و اقتصاد یک کشور داشته باشد. ریسک تغییرات آب و هوایی در مقاله پیشین اینجانب به طور کامل بحث شده که پیشنهاد میکنم اگر نسبت به پایداری زمین و محیط زیست و میراثی که برای نسل آینده از خود به جا خواهید گذاشت، دارای دغدغه هستید این مقاله را تحت عنوان ” گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی، چشم انداز جامع با اشاره به تاثیرپذیری ایران” مطالعه بفرمایید.

 

       2.فرسایش منابع طبیعی:

 به دلیل استفاده بی‌رویه از منابع طبیعی، فرسایش خاک، کاهش تنوع زیستی و کاهش منابع آب، به یکی از چالش‌های مهم کشورها تبدیل شده است. در مقالات آتی از این ریسک بیشتر صحبت خواهم کرد.

 

      3. تکنولوژی و امنیت سایبری:

 توسعه روزافزون تکنولوژی و اتصال دائمی به اینترنت، ریسک‌های مرتبط با امنیت سایبری را افزایش داده و ممکن است به تهدید امنیت ملی تبدیل شوند. امروز که در حال نوشتن این مقاله هستم خبر هک اسنپ فود منتشر شد و افشای اطلاعات هویتی میلیون ها کاربر این سامانه که اگر جستجویی در صفحات وب داشته باشید با مثال های زیادی از این دست مواجه خواهید شد. در مورد این ریسک در ایران و جهان، متخصصان فناوری اطلاعات مقالات زیادی منتشر کرده و قابل استناد است.

 

      4.بحران‌های اقتصادی:

نوسانات بازارها، بحران‌های مالی جهانی، تورم و سایر عوامل می‌توانند به چالش‌های اقتصادی و اجتماعی منجر شوند. در مورد این ریسک هم متخصصان حوزه اقتصادی، موارد زیادی را طرح نموده و البته به تفصیل به مولفه های مختلف این بحران و راهکارهای برون رفت از آن پرداخته شده است.

 

      5.تنش‌های جمعیتی:

افزایش جمعیت، مهاجرت، عدم توازن در ساختار جمعیتی و مسائل مرتبط با آن‌ها یکی دیگر از چالش‌های اجتماعی و اقتصادی درگیرکننده کشورها از جمله ایران است و یکی از تاثیرپذیرترین ریسک ها به شمار می آید و بسیاری از بحران های بالا میتواند درصد این ریسک را افزایش دهد.

 

       6.تهدیدهای امنیتی:

تهدیدات نظامی، تروریسم، ناسازگاری‌های اجتماعی و دیگر عوامل می‌توانند امنیت کشورها را تهدید کنند و جز یک از ریسک های استراتژیک برای کشورها محسوب می شود.

 

       7. بحران‌های بهداشت عمومی:

ویروس‌ها، اپیدمی‌ها و بحران‌های بهداشتی ممکن است به چالش‌های جدی در حوزه سلامت و اقتصاد منجر شوند که در جای خود مورد بحث و بررسی قرار می گیرند و البته برخی از این اپیدمی ها ناشی از تغییرات اقلیمی رخ میدهد.

 

       8.کاهش منابع انرژی:

 نیاز روزافزون به انرژی و کاهش منابع طبیعی، باعث افزایش ریسک‌های مرتبط با امنیت انرژی و تأمین انرژی می‌شود. در این مقاله میخواهم به تفصیل به این ریسک بپردازم. البته همه این عوامل با توجه به شرایط و ویژگی‌های هر کشور، می‌توانند تأثیرات متفاوتی داشته باشند و اهمیت مدیریت و پیش‌بینی آن‌ها برای توسعه پایدار و امنیت کشورها بسیار حائز اهمیت است، ولی احساس میکنم کاهش منابع انرژی برای هر کشوری میتواند بزرگترین ریسک استراتژیک به حساب آید که در ادامه با جزئیات همراه با مثال های از جهان به آن خواهم پرداخت.

istockphoto 540089526 612x612 1 - تصویری برای تحول پایدار آینده و مدیریت ریسک منابع انرژی

ریسک کاهش منابع انرژی به امکانات و منابعی اشاره دارد که برای تأمین نیازهای انرژی یک کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند و احتمال کاهش آن‌ها در آینده وجود دارد. این مسئله می‌تواند تأثیرات جدی بر اقتصاد، امنیت انرژی، و توسعه پایدار یک کشور داشته باشد. در ادامه، برخی از جنبه‌های مهم ریسک کاهش منابع انرژی را توضیح می دهم:

وابستگی به منابع غیرقابل تجدید:

اگر یک کشور به منابع انرژی غیرقابل تجدید (مانند نفت، گاز و زغال سنگ) وابسته باشد، هر گونه کاهش در دسترسی به این منابع می‌تواند به شدت اثرگذار باشد. نه تنها این منابع محدود هستند، بلکه اثرات زیان بار زیادی بر محیط زیست دارند.

تغییرات در قیمت انرژی:

تغییرات ناپیوسته در قیمت منابع انرژی می‌تواند به عنوان یک ریسک مهم محسوب شود. افزایش ناگهانی در قیمت‌های انرژی می‌تواند به تورم اقتصادی، افت فعالیت‌های صنعتی، و افزایش هزینه‌های زندگی منجر شود.

تغییرات قیمت انرژی تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار می‌گیرند. شاخص‌های مختلفی وجود دارند که می‌توانند نشان‌دهنده تغییرات در بازار انرژی باشند. در ادامه، به برخی از این شاخص‌ها اشاره میکنم:

قیمت نفت خام: قیمت نفت خام به عنوان یکی از اهم شاخص‌های تغییرات قیمت انرژی در بازار جهانی شناخته می‌شود. قیمت نفت خام به عواملی مانند تقاضا و عرضه جهانی، سیاست‌های تولیدکنندگان نفت، و وقایع جهانی نظیر تنش‌های سیاسی و اقتصادی حساس است.

قیمت گاز طبیعی: قیمت گاز طبیعی نیز همانند نفت خام به عنوان یک شاخص مهم در تغییرات قیمت انرژی در نظر گرفته می‌شود. تقاضا و عرضه گاز طبیعی، توافقات تجاری، و شرایط هواشناسی بر روی این شاخص تأثیرگذارند.

قیمت زغال سنگ: زغال سنگ نیز به عنوان یک منبع اصلی انرژی در بسیاری از کشورها شناخته می‌شود. قیمت زغال سنگ تحت تأثیر عواملی مانند تقاضا و عرضه، سیاست‌های حکومتی، و تأثیر تحولات فناوری در صنعت معدن قرار دارد.

قیمت برق: قیمت برق یکی از مهم‌ترین شاخص‌های تغییرات قیمت انرژی در داخل یک کشور است. این شاخص تحت تأثیر عواملی نظیر ترکیب میزان تولید انرژی از منابع مختلف (تجدیدپذیر و غیرتجدیدپذیر)، هزینه‌های تولید برق، و نیز تغییرات در نیازهای اقتصادی و اجتماعی قرار دارد.

قیمت منابع تجدیدپذیر: در حال حاضر، قیمت منابع تجدیدپذیر نیز به عنوان یک شاخص مهم در بازار انرژی در نظر گرفته می‌شود. قیمت پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی، و دیگر فناوری‌های تجدیدپذیر تأثیرگذار بر تغییرات در قیمت انرژی هستند.

این شاخص‌ها به عنوان نماینده‌های مختلفی از بازار انرژی می‌توانند در پیش‌بینی تغییرات و تحولات در صنعت انرژی و اقتصاد کمک کنند.

یکی از مثال‌های نمایان بر تغییرات قیمت انرژی و ریسک کاهش منابع انرژی، تجربه افزایش قیمت نفت در دهه 2000 میلادی است. در سال 2008، قیمت نفت خام به سطح بالایی ارتقا یافت. در ژوئیه 2008، قیمت هر بشکه نفت به حدود 147 دلار رسید، که این افزایش ناگهانی به عواملی نظیر افزایش تقاضا جهانی، نوسانات در عرضه نفت، و تنش‌های سیاسی در مناطق تولید کننده نفت، بخصوص خاورمیانه، بازمی‌گردید.

این افزایش ناگهانی قیمت نفت، علاوه بر پراکندگی های اقتصادی در جهان، به عنوان یک ریسک کلان در کاهش منابع انرژی وابسته به نفت در بسیاری از کشورها شناخته شد. کشورهایی که از نفت به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می‌کردند، با مشکلات اقتصادی و ناتوانی در تأمین نیازهای داخلی خود مواجه شدند.

این مثال نشانگر اهمیت مدیریت موثر ریسک‌های مرتبط با تغییرات قیمت انرژی و تنظیم سیاست‌ها برای کاهش وابستگی به منابع انرژی نفتی است. این تجربه همچنین نشان دهنده نقش تصمیمات سیاسی، توسعه منابع تجدیدپذیر، و توجه به تنوع منابع انرژی در کاهش ریسک‌های مرتبط با کاهش منابع انرژی است.

 

یک مثال دیگر از تغییرات قیمت انرژی و ریسک کاهش منابع انرژی مربوط به تجربه کشورها در حوزه گاز طبیعی است. در دهه 2010، قیمت گاز طبیعی در ایالات متحده به طور چشمگیری کاهش یافت. این کاهش به دلیل افزایش تولید داخلی گاز طبیعی به واسطه تکنولوژی استخراج شیل (شیل گاز) و افت تقاضا ناشی از اقتصاد کاهشی بود.

این تجربه نشانگر تأثیرات برگشت‌پذیر در تولید انرژی می‌باشد. کشورهایی که به واردات گاز طبیعی وابسته بودند، با کاهش قیمت گاز طبیعی و افزایش تولید داخلی مواجه شدند. این مسئله به عنوان یک ریسک کاهش منابع انرژی مطرح شد، زیرا تاثیرات اقتصادی و مالی را در کشورها به وجود آورد.

همچنین، مثالی از تغییرات قیمت برق می‌تواند در اواخر سال‌های 2020 ذکر گردد. برخی کشورها با تغییرات ناگهانی در ساختار تولید انرژی به سوی منابع تجدیدپذیر، مانند افزایش استفاده از برق تولید شده از نیروگاه‌های خورشیدی و بادی، با تغییر در قیمت برق مواجه شدند. این تغییرات ممکن است به عنوان یک ریسک برای کشورها در تحول به سوی سیستم‌های انرژی پایدارتر در نظر گرفته شود و به تغییر در نظام قیمت برق، خصوصاً در کشورهایی که در تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر رشد چشمگیری داشته است، منجر شود.

برای مثال، آلمان با اجرای سیاست‌های حمایتی برای تشویق استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، تولید انرژی از نیروگاه‌های خورشیدی و بادی خود را افزایش داده است. این تحول منجر به افزایش تولید انرژی و برق شد، اما همچنین با تغییر در قیمت برق و اثرات مالی برای شرکت‌های تولید کننده برق و مصرف‌کنندگان مرتبط بوده است.

این مثال نشانگر ضرورت برنامه‌ریزی و مدیریت هوشمندانه تحولات در ساختار تولید انرژی است و اهمیت برنامه‌ریزی دقیق، تنوع در منابع انرژی، و توسعه فناوری‌های پایدار در مدیریت ریسک‌های مبتنی برکاهش منابع انرژی می‌باشند.

energy collae scaled - تصویری برای تحول پایدار آینده و مدیریت ریسک منابع انرژی

 نوسانات در تأمین انرژی:

ناپایداری در تأمین منابع انرژی می‌تواند منجر به نوسانات در تأمین انرژی برای صنایع، کسب و کارها، و خانواده‌ها شود. این نوسانات می‌توانند باعث ناتوانی در برنامه‌ریزی استفاده از انرژی و بهبود بهره‌وری شوند.

یکی از مثال‌های بارز از نوسانات در تأمین انرژی مرتبط با ریسک کاهش منابع انرژی، تجربه اروپا در زمینه تأمین گاز طبیعی از روسیه است. در دو دوره مختلف یکی سال ۲۰۰۶، درگیری‌های سیاسی بین روسیه و اوکراین منجر به قطع تأمین گاز طبیعی از سوی روسیه به اوکراین شد و دیگری همین جنگ اخیر روسیه و اوکراین که این واقایع باعث نوسانات قابل توجه در تأمین گاز به اروپا شد و بسیاری از کشورهای اروپایی با نقض تأمین گاز مواجه شدند. این مسئله یکی از نشانه‌های ریسک‌های مرتبط با وابستگی به منابع انرژی خارجی بود و بر وابستگی زیاد بعضی از کشورها به تأمین گاز از روسیه تأکید کرد.

در این مثال، نوسانات در تأمین گاز ناشی از تغییرات در روابط سیاسی و دیپلماتیک باعث شد که کشورها متوجه ریسک‌های احتمالی در تأمین انرژی خود شوند. این واقعه همچنین تحت تأثیر قیمت‌ها و استقرار بازار انرژی در منطقه قرار گرفت و نیاز به توزیع منابع انرژی و ایجاد شبکه‌های انتقال گاز طبیعی را اهمیت بخشید.

این نمونه نشان می‌دهد که نوسانات در تأمین انرژی نه تنها به مسائل اقتصادی بلکه به چالش‌های امنیتی و سیاسی نیز متصل هستند، و بنابراین مدیریت مناسب این ریسک‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است.

یک مثال قدیمی تر از نوسانات در تأمین انرژی، تجربه بحران نفت در دهه 1970 میلادی است. در اوایل دهه 1970، برخی از کشورهای صادرکننده نفت در خاورمیانه، اعتراض به حمایت از اسرائیل توسط غرب را به عنوان دلیل برای کاهش تولید نفت و تامین کشورهای غربی اعلام کردند. این تصمیم منجر به بحران نفت 1973، یا همان “جنگ نفتی”، شد.

در اثر این بحران، کشورهای غربی مواجه با تعلیق تأمین نفت شدند و قیمت نفت به شدت افزایش یافت. این نوسانات شدید در بازار نفت به وضوح نشان‌دهنده ریسک‌های مرتبط با وابستگی به منابع انرژی خارجی بود. کشورها متوجه شدند که تأمین نفت به عنوان منبع انرژی اساسی، به خصوص اگر از مناطقی با اختلافات سیاسی و جنگی بهره‌مند باشد، ممکن است از دست برود. این مثال نشان می‌دهد که چگونه نوسانات در تأمین انرژی می‌توانند ناگهانی تحت تأثیر قرارگیرند و به دلیل عوامل سیاسی و جغرافیایی نیز می‌توانند بر جوامع و اقتصادها تأثیر گذار باشند. بنابراین، برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌هایی که به توزیع منابع انرژی و کاهش وابستگی به منابع خاص کمک کنند، از اهمیت بالایی برخوردار است.

 

مثال دیگری از نوسانات در تأمین انرژی مرتبط با ریسک کاهش منابع انرژی، تجربه کشور ژاپن پس از حادثه هسته‌ای فوکوشیما در سال 2011 است. زلزله و سونامی این حادثه را ایجاد کردند که منجر به آسیب دیدن نیروگاه هسته‌ای فوکوشیما شد. در پی این حادثه، ژاپن بخش قابل توجهی از نیروگاه‌های هسته‌ای خود را تعطیل کرد و تأمین انرژی الکتریکی از این منابع کاهش یافت. نوسانات در تأمین انرژی در ژاپن به دلیل اتکا به نیروگاه‌های هسته‌ای برای تأمین بخش قابل توجهی از انرژی الکتریکی بود. پس از حادثه، ژاپن مجبور به افزایش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و واردات نفت و گاز شد که به تحولات ناگهانی در بازارهای جهانی انرژی منجر شد. این نوسانات تأثیر زیادی بر هزینه‌ها، امنیت انرژی، و سیاست‌های انرژی ژاپن داشتند. این مثال نشان می‌دهد که حوادث غیرمنتظره مانند حوادث هسته‌ای می‌توانند به طور قابل‌توجهی بر تأمین انرژی تأثیرگذار باشند و نیاز به تصمیمات فوری و تغییرات در سیاست‌های انرژی را برجسته می‌کنند. برنامه‌ریزی جهت افزایش انعطاف‌پذیری در سیستم تأمین انرژی و اجتناب از اتکا به منابع خاص می‌تواند از مهمترین راهکارها باشد.

 

تغییرات تکنولوژیک:

پیشرفت در فناوری‌های تجدیدپذیر و افزایش بهره‌وری انرژی می‌تواند منجر به کاهش نیاز به منابع انرژی سنتی شود. کشورهایی که بتوانند با چنین تغییراتی همگام شوند، می‌توانند از ریسک‌های کاهش منابع انرژی کاسته و به سوی سیستم‌های پایدارتر حرکت کنند. البته تغییرات تکنولوژیک می‌توانند یکی از عوامل مهم در ایجاد ریسک کاهش منابع انرژی باشند. به عنوان مثال، افزایش استفاده از فناوری‌های تجدیدپذیر و تغییرات در حوزه ذخیره‌سازی انرژی می‌توانند به تغییر در تقاضا و عرضه انرژی منجر شوند.

یک مثال از تغییرات تکنولوژیک می‌تواند مربوط به پیشرفت در فناوری باتری‌ها و ذخیره‌سازی انرژی باشد. افزایش کارآیی باتری‌ها و توسعه تکنولوژی‌های ذخیره‌سازی، می‌تواند باعث افزایش توانایی استفاده از انرژی تجدیدپذیر (مانند برق تولیدی از نیروگاه‌های خورشیدی و بادی) شده و در نتیجه به کاهش وابستگی به منابع انرژی فسیلی کمک کند.

همچنین، پیشرفت در فناوری‌های مرتبط با بهینه‌سازی مصرف انرژی در صنایع و افزایش بهره‌وری در انتقال و توزیع انرژی نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد. به عنوان مثال، تجهیزات و شبکه‌های هوشمند در صنعت انرژی می‌توانند به مدیریت بهتر تقاضا و تأمین انرژی کمک کنند.

این تغییرات تکنولوژیک، هرچند که می‌توانند به کاهش وابستگی به منابع انرژی سنتی کمک کنند، اما همچنین ممکن است نیازمند سرمایه‌گذاری و تغییر در زیرساخت‌های انرژی باشند. بنابراین، برنامه‌ریزی و مدیریت مناسب در حوزه فناوری انرژی، جهت کاهش ریسک‌های احتمالی و بهبود امنیت انرژی ضروری است.

compressed img XBwQ9OMD6BbnDB8MmMfxJFqW 1536x878 1 - تصویری برای تحول پایدار آینده و مدیریت ریسک منابع انرژی

وابستگی به واردات انرژی:

اگر یک کشور به واردات بیش از حد انرژی وابسته باشد، تحت تأثیر قیمت‌ها و شرایط سیاسی دیگر کشورها قرار می‌گیرد. این وابستگی می‌تواند در مواقع بحرانی وضعیت امنیتی و اقتصادی را تهدید کند.

یک مثال از وابستگی به واردات انرژی، تجربه ژاپن می‌باشد. ژاپن، یک کشور کم‌منابع در حوزه انرژی است و همانطور که در بندهای قبلی عرض کردم بخش قابل توجهی از نیازهای انرژی خود را از واردات انرژی مانند نفت و گاز تأمین می‌کند. این وابستگی بیشتر به واردات انرژی نه تنها هزینه‌های اقتصادی زیادی به دنبال داشته، بلکه امنیت انرژی کشور را نیز تحت تأثیر قرار داد.

 

در مثال دیگر می‌توان به تجربه کشورهای اعضای اتحادیه اروپا اشاره داشت. بسیاری از این کشورها وابستگی زیادی به واردات گاز طبیعی از کشورهای خارج از اتحادیه دارند و همانطور که عرض شد در صورت بروز تنش‌های سیاسی یا مسائل امنیتی در مناطق تأمین‌کننده، این کشورها با مشکلات در تأمین انرژی مواجه می‌شوند.

این نمونه‌ها نشان می‌دهند که وابستگی به واردات انرژی می‌تواند کشورها را در معرض ریسک‌های اقتصادی، سیاسی و امنیتی قرار دهد. برنامه‌ریزی برای توزیع منابع انرژی و توسعه منابع داخلی، می‌تواند به کاهش این وابستگی و افزایش امنیت انرژی کمک کند.

با توجه به این نکات، مدیریت مناسب منابع انرژی، توسعه فناوری‌های پایدار و تنوع در تأمین انرژی می‌تواند به عنوان راهکارهایی برای کاهش ریسک‌های مرتبط با کاهش منابع انرژی مدنظر قرار گیرد.

Risk challenges GettyImages 500304596 - تصویری برای تحول پایدار آینده و مدیریت ریسک منابع انرژی

در پایان با توجه به تفاسیر بالا به صورت چکیده و موردی برای برون رفت از ریسک‌های وابستگی به واردات انرژی و کاهش منابع انرژی، تلاش دارم راهکارهایی را پیشنهاد بدم:

۱. توسعه منابع داخلی انرژی: سرمایه‌گذاری در توسعه منابع داخلی انرژی، از جمله نیروگاه‌های بادی، خورشیدی، هسته‌ای و سایر منابع تجدیدپذیر، که به کشورها کمک می‌کند تا وابستگی خود به واردات انرژی را کاهش دهند.

۲. توسعه فناوری های انرژی: سرمایه‌گذاری در تحقیقات و توسعه فناوری‌های پیشرفته در زمینه انرژی، افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها را ایجاد می‌کند. این اقدامات می‌توانند توانمندی‌های داخلی را در تولید انرژی افزایش دهند.

۳. توزیع منابع: افزایش منابع متنوع انرژی، کشورها را در برابر نوسانات قیمت و مشکلات تأمین محدودیت‌های مربوط به یک منبع خاص محافظت می‌کند.

۴. توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر: استفاده بیشتر از انرژی‌های تجدیدپذیر نظیر نیروگاه خورشیدی و نیروگاه بادی، به کاهش وابستگی به منابع انرژی سنتی کمک می‌کند و همچنین در راستای حفظ محیط زیست خواهد بود.

۵. تسهیل در انجام تبادلات انرژی: توسعه شبکه‌های انرژی بین‌المللی و تسهیل در تبادلات انرژی با کشورهای همسایه، می‌تواند به افزایش انعطاف‌پذیری و کاهش ریسک‌های مرتبط با تأمین انرژی کمک کند.

۶. ترویج کاربرد تکنولوژی‌های نوین: استفاده از تکنولوژی‌های هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء و تحلیل داده‌ها در صنعت انرژی می‌تواند به بهبود بهره‌وری، پیش‌بینی تقاضا و مدیریت بهینه شبکه‌های انرژی کمک کند.

۷. توسعه شبکه‌ برق کشور: ساختار قوی و انعطاف‌پذیر در شبکه‌ برق باعث می‌شود که توانایی انتقال و توزیع برق بهبود یابد و از وابستگی به منابع خارجی کاسته شود.

۸. تشویق به مصرف مسئولانه انرژی: افزایش آگاهی مردم در خصوص مصرف انرژی و ترویج رفتارهای مسئولانه نظیر صرفه‌جویی در مصرف انرژی و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، به کاهش فشار بر تأمین انرژی کمک می‌کند.

۹. تشویق به سرمایه‌گذاری خصوصی: ایجاد شرایط لازم و تشویق به سرمایه‌گذاری در زمینه تولید و ذخیره انرژی، به ویژه در صنعت‌های نوظهور، می‌تواند به توسعه منابع داخلی انرژی و کاهش وابستگی به واردات کمک کند.

 

۱۰. تعامل بین‌المللی: برقراری همکاری‌های بین‌المللی در زمینه انرژی، تبادل تکنولوژی و دانش، و ایجاد توافقات برای تأمین انرژی می‌تواند امنیت انرژی را در سطح جهانی تقویت کند و ریسک‌های مشترک را کاهش دهد.

این راهکارها به یکدیگر ترکیب شده و با رویکردهای سیاست‌گذاری مناسب، می‌توانند به کشورها کمک کنند تا در حوزه انرژی خود امنیت داشته باشند و به واردات انرژی وابستگی کمتری داشته باشند.

نویسنده: مهدی پارساوند

12/10/1402